Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Porównując bieżącą kadencję Sejmu RP z poprzednią, gołym okiem widać, że liczba procedowanych projektów ustaw jest nieporównywalnie mniejsza, czego nie możemy powiedzieć o liczbie ministrów, sekretarzy i podsekretarzy stanu w rządzie 13 grudnia. Składając dziś cztery ustawy dotyczące jednego tematu, na pewno poprawiliście statystyki. To, co państwu się udało dzięki wprowadzeniu ich pod obrady, to na pewno jeden wielki chaos. Dziś, aby nie zajmować się sprawami, które dotykają polską rodzinę, takimi jak podwyżka VAT-u na żywność, ceny energii czy bezpieczeństwo obywateli, pokazujecie cztery projekty ustaw aborcyjnych.
Pod hasłem praw kobiet zabieracie prawo do życia tym najbardziej bezbronnym, najmniejszym dzieciom. Prawo dzieci do życia powinno być gwarantowane każdemu dziecku i chronione niezależnie od okoliczności. A co wy chcecie zrobić z tym prawem? Aborcja jest czystym złem. To śmierć i cierpienie. Aborcja (Dzwonek) oprócz śmierci dziecka niesie także poważne ryzyko dla zdrowia i życia matki, a jej konsekwencje dotykają często całej rodziny. Tych skutków doświadcza również personel medyczny.
Jestem za odrzuceniem wszystkich tych ustaw. Zamiast czterech ustaw aborcyjnych, należy pochylić się nad jedną, która będzie wspierała i otaczała opieką kobiety w trudnej czy niespodziewanej ciąży oraz ich rodziny. (Oklaski)