Dziękuję, pani marszałek.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dzisiejszy jubileusz to święto idei, która zmieniła sposób myślenia o starości, aktywności i miejscu osób starszych w społeczeństwie. To dowód na to, że wiek nie jest barierą dla rozwoju, ciekawości świata czy zaangażowania społecznego. A uniwersytety trzeciego wieku są przestrzenią, w której nauka spotyka się z doświadczeniem, wiedza z mądrością, przestrzenią aktywności intelektualnej, kulturalnej i obywatelskiej, często także solidarności i przyjaźni, dającą tysiącom seniorek i seniorów w Polsce poczucie sprawczości, przynależności i sensu, pokazującą, że jesień życia może być czasem intensywnego rozwoju, odkrywania nowych pasji, uczestnictwa w kulturze i w życiu publicznym, przypomnieniem, że dojrzałość jest wartością, a doświadczenie kapitałem społecznym. Uniwersytety trzeciego wieku są dziś nie tylko miejscem zdobywania wiedzy, są wspólnotą, są odpowiedzią na samotność, wykluczenie i bierność. Są dowodem na to, że aktywna starość nie jest przywilejem, jest prawem.
Parlament, podejmując uchwałę w 50. rocznicę powstania pierwszego uniwersytetu trzeciego wieku w Polsce, oddaje hołd idei, która wzmacnia społeczeństwo jako całość, społeczeństwo solidarne, wrażliwe i otwarte na potrzeby wszystkich pokoleń. Tą uchwałą wyrażamy głęboką wdzięczność wszystkim, którzy przez te lata tworzyli i rozwijali uniwersytety trzeciego wieku, ich założycielom i założycielkom, wykładowcom, koordynatorom, wolontariuszom oraz samym słuchaczom. Pani minister, dziękuję pani za olbrzymie zaangażowanie w sprawy seniorów. Chciałabym się dowiedzieć, co będzie w przyszłym roku. Dziękuję. (Oklaski)