Pani marszałek, Wysoka Izbo, karanie za pomoc w aborcji to jest przyczyna ludzkich dramatów, absurdalnych procesów, ciągania po sądach tych, którzy się wykazali po prostu empatią i zrozumieniem: przyjaciółki, która oddała swojej przyjaciółce zdecydowanej na przerwanie ciąży swoje tabletki, męża, który zamówił tabletki swojej żonie, czy rodziców, którzy pomogli nieletniej córce.
W 1993 r., kiedy to prawo wchodziło w życie, aborcje farmakologiczne, o których w tym momencie mówię, w ogóle nie istniały, ale od tego czasu medycyna poszła do przodu i większość zabiegów dokonuje się właśnie w ten sposób, w domu, z użyciem tabletek. I państwo polskie ściga tych, którzy w takich zabiegach pomagają. Pomoc w aborcji bliskiej osobie to jest wyraz troski, wyraz szacunku, wyraz empatii. (Dzwonek) Nie można za to karać. Skrajna prawica mówi, że to jest radykalne, a ja myślę, że to jest po prostu ludzkie. Dziękuję. (Oklaski)