Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Kiedy słucham tej debaty, kiedy myślę o tej ustawie, to muszę powiedzieć, że mam takie poczucie, że wreszcie mamy szansę być państwem naprawdę nowoczesnym, naprawdę postępowym. Właśnie to wsparcie dla osób z niepełnosprawnościami, zapewnienie im niezależności przez państwo, zapewnienie takich usług jest dla mnie symbolem postępu bardziej niż wielkie, spektakularne inwestycje infrastrukturalne. Żeby ten postęp był realny, żeby służył ludziom, to musimy zadbać o to, żeby ustawa wychodząca z tego parlamentu była naprawdę dobra i dopracowana.
Chciałabym w tym miejscu zapytać o kwestię wyboru asystentów, która przewija się w pytaniach. Co stoi za tą decyzją o braku możliwości wyboru tej osoby? W końcu jest to ktoś, kto przede wszystkim powinien być zaufaną osobą, z którą czujemy się dobrze, a nie bardzo wykwalifikowanym specjalistą. (Dzwonek) Drugie pytanie dotyczy wysokiego progu wejścia dla osób, które mogłyby być asystentami. Skąd taka decyzja? Dziękuję.