Bardzo dziękuję, panie marszałku.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie ma między nami sporu. Postać godna upamiętnienia. Podczas posiedzenia komisji kultury nie było żadnych sporów. Uchwała została przeprowadzona bardzo szybko i sprawnie. Myślę, że zarówno ja, jak i pan marszałek Zgorzelski cieszymy się, ponieważ jest to osoba bardzo popularna na Mazowszu. Maciej Sarbiewski pochodził z naszego okręgu wyborczego, bo spod Płońska, więc tym bardziej się cieszymy, że Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 430. rocznicę urodzin przypomina tę znakomitą postać.
Maciej Kazimierz Sarbiewski to jeden z najbardziej znanych i szanowanych intelektualistów w Europie XVII w. Był znanym na świecie polskim poetą, nadwornym kaznodzieją króla Władysława IV Wazy, przedstawicielem łacińskiej literatury barokowej. Tworzył dzieła teoretycznoliterackie, np. nieukończony epos o dziejach Polski. Rozważał problemy uniwersalne, co nie było wtedy przecież tak powszechne, np. takie, że interesował się rolą i miejscem człowieka w świecie, etyką, teologią. W wieku 28 lat został uhonorowany najważniejszą wówczas nagrodą literacką - laurem poetyckim od papieża Urbana VIII. Przez kilkaset lat był najczęściej wydawanym polskim pisarzem. Jego zbiór poezji z 1632 r. był ozdobiony miedziorytami Petera Rubensa. To dzieło było popularne jeszcze w XIX w., o czym mówili już moi przedmówcy, i bardzo popularne w Zjednoczonym Królestwie. Obecnie niestety jest twórcą mało znanym i dlatego, że został zapomniany, cieszę się, że Sejm Rzeczpospolitej Polskiej - jestem przekonana - w konsensusie podejmie uchwałę, żeby upamiętnić tego znakomitego twórcę. Był on przecież jednym z najwybitniejszych łacińskich poetów XVII w. w Europie. Myślę, że uchwała ta przyczyni się do przypomnienia tej postaci obecnym pokoleniom Polaków. Dziękuję bardzo. (Oklaski)