Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mija 90 lat od tragicznych wydarzeń, które na zawsze zmieniły losy tysięcy polskich rodzin. Machina komunistycznej deportacji brutalnie wyrwała naszych rodaków z ich domów i rzuciła na nieludzką, kazachską ziemię. W bydlęcych wagonach, w głodzie, chłodzie i niepewni jutra jechali w nieznane. Tam na stepie musieli walczyć każdego dnia o przetrwanie. Wielu z nich zapłaciło cenę najwyższą. Jednak ta bolesna rocznica to nie tylko opowieść o cierpieniu. To przede wszystkim świadectwo niesamowitej siły ludzkiego ducha. Mimo skrajnych warunków nasi rodacy ocalili to, co najważniejsze: polską mowę, wiarę, tradycję i miłość do ojczyzny, którą przekazywali kolejnym pokoleniom.
Naszym świętym obowiązkiem jest pamięć oraz zobowiązaniem, że pamięć o polskich kresach i kazachskich stepach nigdy nie zaginie. Niech ta rocznica będzie dla nas lekcją wdzięczności za wolność, której oni zostali pozbawieni (Oklaski)