Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami (druk nr 1929) (łączna debata nad 2 punktami)

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Cała ta debata tocząca się nieustannie - ja jestem już trzecią kadencję - ale teraz dopiero przyjmująca kształt projektu ustawy to jest tak naprawdę debata o ludzkich ułomnościach. Ale nie niepełnosprawnościach osób, którym chcemy pomóc, tylko o naszej ułomności, która polega na braku wrażliwości i prawdziwej empatii. Bo gdyby tak nie było, a ciężko się z własnymi ułomnościami walczy, tobyśmy naprawdę nie wiedzieli, co robić z tą naszą empatią. Co stałoby na przeszkodzie, żeby ci, którzy najgłośniej tu krzyczą, że nie dość, wyrażali to swoje wsparcie i empatię w postaci dobrowolnych odpisów podatkowych, a szacowne gremium tylko by decydowało i przekazywało te środki właśnie m.in. na asystencję osobistą?Trzeba się uderzyć w piersi, zacząć od własnych ułomności i wspierać wszystkie działania na rzecz pomocy bliźnim. Dziękuję.