Sprawozdanie Komisji Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia bohaterów wydarzeń Czerwca 1976 roku w Radomiu, Płocku i Ursusie (druki nr 2417 i 2540)

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Historia Polski wielokrotnie pokazywała, że droga do wolności zaczynała się od odwagi zwykłych ludzi. Nie polityków, nie liderów partyjnych, lecz robotników, którzy potrafili powiedzieć ˝nie˝ władzy, gdy ta odbierała im godność i prawo do decydowania o własnym losie. Tak było w czerwcu 1976 r. w Radomiu, Płocku i Ursusie. Protest przeciwko drastycznym podwyżkom cen szybko stał się czymś więcej niż sprzeciwem wobec decyzji ekonomicznych. Stał się wołaniem o szacunek, sprawiedliwość i podmiotowość obywateli. Za tę odwagę uczestnicy protestów zapłacili bardzo wysoką cenę. Byli bici, aresztowani, zwalniani z pracy i publicznie piętnowani przez komunistyczną propagandę. Jednak władza, która chciała ich zastraszyć, osiągnęła wręcz odwrotny skutek. To właśnie ˝Solidarność˝ z represjonowanymi robotnikami doprowadziła do powstania Komitetu Obrony Robotników, a później stworzyła fundament pod narodziny ˝Solidarności˝. Dziś oddajemy hołd tym, którzy nie zgodzili się na niesprawiedliwość (Dzwonek): ludziom, którzy swoim sprzeciwem pokazali, że nawet w najtrudniejszych czasach warto stać po stronie prawdy i wolności. Dziękuję bardzo. (Oklaski)