Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami (druk nr 1929) (łączna debata nad 2 punktami)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałabym zachęcić naszych partnerów z koalicji do pewnej refleksji. Skoro zgadzamy się, że asystencja osobista to klucz do niezależnego życia, to czy nie warto, abyśmy jako większość parlamentarna celowali nieco wyżej, do poziomu standardu zaproponowanego w druku nr 1933? Druk poselski, pod którym z przyjemnością się podpisałam, zapewnia bowiem stabilne decyzje na kilka lat, pełną indywidualizację wsparcia, realne stawki i jakość usług zabezpieczoną systemowo, jest pełniejszy i bardziej odpowiada na realne potrzeby osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin. Dlatego pytam nie konfrontacyjnie, ale z troską o jakość naszej wspólnej pracy, czy nie byłoby warto, abyśmy właśnie ten ambitniejszy standard potraktowali jako punkt wyjścia do dalszych prac. Bardzo do tego zachęcam. Dziękuję.