Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Przyszłam do polityki, bo nie godziłam się na dwie rzeczy: upartyjnienie państwa i szastanie publicznym groszem. A dzisiaj stoję przed trudnym wyborem, bo przed nami wciąż budżet, który zadłuża nas na potęgę. Czy jak swoi kontynuują rozdawniczą politykę i także wyrzucają wydatki poza budżet, to dziura się nie powiększa i boli to mniej? Nie, boli jeszcze bardziej. Nigdy nie jest jednak za późno, by ten budżet naprawić, ograniczyć wydatki, a co za tym idzie - zmniejszyć deficyt. W przeciwnym wypadku nie będzie to dobry budżet.
Jak powiedział znany ekonomista, pamiętajcie o gospodarczej bonanzie za czasów Gierka. W ostatnich 10 latach nasza gospodarka dużo zawdzięcza imigracji z Ukrainy, ale polityka gospodarcza jest antyrozwojowa. Podwyższanie podatków, ogromny deficyt i zero prywatyzacji.
Dlatego stoję przed bardzo trudnym wyborem, trochę jak w greckiej tragedii, bo przecież wiem, że ta strona nie naprawi budżetu, tworzyła jeszcze gorsze budżety, ale wiem też, że fatum złego budżetu krąży nad Polską od 10 lat. Nie wiem, jak do państwa (Dzwonek) przemówić, by to fatum, złe dla nas wszystkich, przerwać. (Oklaski)