Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jestem za tą ustawą, ponieważ lepiej raz wydać 9 mld, i to jeszcze systemowo i rozłożone na lata, niż co roku dopłacać tyle samo do nierentownego węgla. Jestem za tą ustawą, ponieważ jestem za zieloną, sprawiedliwą transformacją, a co za tym idzie - za tym, by obecni górnicy mogli dostawać wsparcie. Tak naprawdę jest to ustawa wynikająca z troski, jeśli chodzi o ten zawód. Nie ma potrzeby, by w XXI w. istniał tak niebezpieczny zawód i tak niebezpieczny sektor. Bardzo dobrze, że powstają nowe, zielone miejsca pracy, atrakcyjne oferty przebranżowienia przy odnawialnych źródłach energii na kolei czy przy sieciach przesyłowych. Jest już wiele przykładów i świadectw - tych z państwa, którzy się śmieją, zachęcam do zapoznania się - że wszystkim ulżyło, i tym osobom, które się przebranżowiły, i ich rodzinom, że każdego dnia nie muszą bać się o swoje zdrowie i życie.
Mój dziadek przez całe życie był związany z branżą górniczą, był inżynierem, który projektował kopalnie, i za każdym razem, gdy z nim rozmawiałam, marzył o czasach, że doczekamy takiej chwili, że (Dzwonek) nie będzie tak niebezpiecznego zawodu. Drogi dziadku Michale, właśnie w dniu Barbórki cieszę się, że twoje marzenie powoli się spełnia. (Oklaski)
(Głos z sali: Proszę przyjechać na Śląsk, tam to powiedzieć.)
(Głos z sali: W Sejmie każdy jest odważny.)