Szanowny Panie Marszałku! Mam trzy pytania do tego projektu ustawy. Skoro patostreaming jest zjawiskiem szczególnie szkodliwym dla dzieci i młodzieży, to dlaczego projektodawcy ograniczyli się wyłącznie do penalizacji osób rozpowszechniających takie treści, a nie przewidzieli równocześnie nałożenia skuteczniejszych obowiązków na platformy internetowe, które czerpią zyski z publikacji i promowania tego rodzaju materiałów?
Projekt przewiduje karanie także za rozpowszechnianie materiałów przedstawiających jako autentyczne pozorowane popełnianie czynów zabronionych. Jak ustawodawca zamierza zagwarantować, że nowe przepisy nie będą wykorzystywane przeciwko twórcom publikującym materiały satyryczne, rekonstrukcje zdarzeń oraz treści o charakterze publicystycznym, których celem jest potępienie, a nie promowanie przemocy czy patologii?
Czy rząd dysponuje analizami pokazującymi, ilu nieletnich zostało poszkodowanych wskutek kontaktu z patostreamingiem? Czy planowane są dodatkowe działania edukacyjne skierowane do rodziców i szkół, aby przeciwdziałać demoralizacji młodzieży w Internecie, a nie tylko karać sprawców po fakcie? Dziękuję.