Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zacznijmy od tego, że obywatelski projekt ustawy, nad którym właśnie procedujemy, obywatelski jest jedynie z nazwy, gdyż pieczę nad jego realizacją, jak wiemy, od początku sprawują członkowie Suwerennej Polski.
Po drugie, podważa on konstytucyjną zasadę wzajemnej niezależności państwa, kościołów i innych związków wyznaniowych.
Po trzecie, powoduje ryzyko eskalowania wrogości i napięć społecznych na tle światopoglądowym, co oczywiście nie powinno mieć miejsca.
Należy przy tym podkreślić, że rolą organów ścigania nie jest troszczenie się o społeczny autorytet związków wyznaniowych o uregulowanej sytuacji prawnej, ochrona aktów religijnych czy wymuszanie szacunku dla obrzędów i przedmiotów czci religijnej. Zakrawałoby to na zepchnięcie organów państwa (Dzwonek) do roli świeckiego ramienia Kościoła i podważałoby funkcjonalny rozdział państwa od związków wyznaniowych.
Państwo w świetle polskiej konstytucji jest świeckie, a Polska jest dobrem wspólnym tak obywateli wierzących, jak i niewierzących i warto, żeby panie i panowie posłowie Suwerennej Polski w końcu to zrozumieli.