Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wsparcie asystenckie dla osób z niepełnosprawnościami to jeden z tych projektów, które naprawdę zmieniają życie - cicho, konkretnie i z ogromnym szacunkiem dla ludzkiej godności. Ten model asystencji nie jest dodatkiem do systemu. To fundament umożliwiający realną samodzielność, wyjście z domu, podjęcie pracy, rozwijanie pasji bez zdawania się wyłącznie na rodzinę. To moment, kiedy państwo mówi: twoja niezależność jest dla nas ważna. To krok w stronę nowoczesnego, dojrzałego systemu wsparcia, takiego, który daje wolność.
Dobrze więc, że przed Sejmem leżą projekty oparte na standardach konwencji ONZ i wypracowanych już w pilotażach rozwiązaniach. Żaden nie jest idealny, wymagają poprawek. Teraz należy dostosować kilka przepisów do oczekiwań społeczności i jej beneficjentów. Dlatego z pełnym przekonaniem popieram dalsze, pilne prace nad ustawą. Dziękuję. (Oklaski)