Bardzo dziękuję, pani marszałek.
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przyczyną zamachu na Gabriela Narutowicza był ekstremalny antagonizm polityczny, który w ówczesnym czasie rozdzierał młodą II Rzeczpospolitą. Prezydenta zabił człowiek, o którym współcześnie mówili, że był skryty, podejrzliwy, bardzo nerwowy, bezwzględny, typ samotnika o cechach autodestrukcyjnych. Tacy też są wśród nas. Tu przytoczę fragment tekstu prof. Patryka Pleskota z portalu: Przystanek Historia. Wpływowy dziennikarz i polityk endecki Stanisław Stroński nazwał Narutowicza zawadą. Niewiadomski postanowił tę zawadę usunąć. Doszło do sytuacji, w której wewnętrzne predyspozycje idealnie zagrały z atmosferą zewnętrzną. Koniec cytatu.
Zamach na prezydenta Narutowicza pokazuje, do czego może doprowadzić nakręcona do granic możliwości spirala nienawiści. Udowadnia, że w społeczeństwie zawsze może znaleźć się człowiek o takich wewnętrznych predyspozycjach (Dzwonek), które każą mu potraktować serio sączoną nienawiść, rzucone w przestrzeń słowa i pchną go do strasznego czynu. Tym, którzy sieją nienawiść i uruchamiają wobec swoich przeciwników politycznych przemysł pogardy, niech ta historia będzie ku przestrodze. Dziękuję. (Oklaski)