Bardzo dziękuję.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Każdy, kto choć raz zetknął się z tematem asystencji osobistej, nie ma żadnej wątpliwości, że dzisiejsza dyskusja jest o godności, normalności i prawie do życia takiego, jakim osoba zainteresowana je sobie wyobraża. Dla kogoś, kogo nie dotknął problem z pewnymi ograniczeniami, czy w ruchu, czy w życiu, może to nie jest coś łatwego do zrozumienia. Ale myślę, że dla wielu z nas jest to sprawa oczywista, że osobom, które są dotknięte jakąś formą niepełnosprawności ta pomoc jest potrzebna. Ta dyskusja toczyła się wiele lat. Ona była miałka i spłycała się do obietnic, dlatego dzisiejszy dzień jest taki ważny. Jest kilka projektów, ale ja mam bardzo konkretne pytanie, dotyczące wyboru asystenta przez osobę uprawnioną. W jaki sposób (Dzwonek) w tych projektach jest to rozwiązane? Wydaje mi się, że głos decydujący powinien należeć do osoby uprawnionej. I do tego namawiam. Dziękuję bardzo. (Oklaski)