Szanowna pani marszałek, Wysoka Izbo, rodzicielstwo jest najwspanialszym doświadczeniem w życiu człowieka, a mówię tak, bo wynika to z mojego doświadczenia, jako ojciec niespełna 3-miesięcznego synka. Z tej perspektywy nawoływanie do zabijania dzieci jest zbrodnią: zbrodnią na narodzie, zbrodnią na niewinnym dziecku, które przecież nikogo nie skrzywdziło i które ma przed sobą całe życie, jak również na kobiecie, na młodej dziewczynie, która bardzo często, kiedy znajdzie się w nieplanowanej ciąży, nie wie, co zrobić i słyszy ten szatański krzyk: zabij swoje dziecko - jakby to miało być rozwiązanie, które doprowadzi do tego, że niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki jej wszystkie problemy znikną, przy czym całkowicie pomija się kwestię traumy, która będzie towarzyszyła tej kobiecie, często do końca życia.
Jak wiele jest domów, które pomagają samotnym matkom, prowadzonych i finansowanych przez ruchy feministyczne? Nie ma takich domów, bo dużo łatwiej jest powiedzieć: dokonaj aborcji, zapłać klinice aborcyjnej i nie będzie tematu, ale dużo trudniej jest pomóc kobiecie, która znajduje się w realnej potrzebie. (Dzwonek)
Wicemarszałek Monika Wielichowska:
Dziękuję bardzo, panie pośle.
Poseł Robert Gontarz:
Ale od tego również jest państwo: żeby pomagać tym wszystkim, którzy są w potrzebie, a nie pomagać w zabijaniu dzieci. Dziękuję. (Oklaski)