Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych o rządowym projekcie ustawy budżetowej na rok 2026 (druki nr 1749, 1999 i 1999-A) - trzecie czytanie

Szanowny Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! To jest, jednym słowem czy dwoma słowami, skrajna nieodpowiedzialność. Gargantuiczny wprost poziom deficytu budżetowego. Jeżeli analizować sam ten fakt, można powiedzieć tak: dla państwa 100 mld zł w jedną, 100 mld zł w drugą to jest żadna różnica, niech się inni martwią. Tylko że nie potrafiliście nawet zidentyfikować najważniejszych problemów i wyzwań, które stoją przed Polską. A numerem jeden polskich problemów - i to wszystkim przypominam od początku tej kadencji - jest katastrofa demograficzna. Gdzie jest plan poprawy sytuacji? Jak można polegać na budżecie, który zakłada tak dramatycznie wysoki poziom wydatków i deficytu, skoro Polska się kurczy i będzie nas coraz mniej? Kto ma to wszystko spłacać? Nie ma w ogóle podejścia do innych ważnych sytuacji i ważnych wyzwań bezpieczeństwa w każdym wymiarze. To bezpieczeństwo energetyczne, bezpieczeństwo żywnościowe i wewnętrzne. Pakt migracyjny nad nami wisi. Jak się przed tym wszystkim obronić? Nie ma dalszych wyzwań w postaci pobudzenia polskiej przedsiębiorczości. To, co stanęło na drodze polskiego dużego, dynamicznego rozwoju u progu lat 90., to 2 mln jednoosobowych działalności gospodarczych, które wówczas powstały jak grzyby po deszczu. Teraz tego nie ma, Polska się zwija. Jak można popierać taki budżet - budżet antyrozwojowy, budżet, który nie potrafi zdefiniować najważniejszych celów i wyzwań, przed jakimi stoi Polska? Ten budżet nadaje się tylko i wyłącznie do kosza. Dziękuję. (Oklaski)