Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt to nie jest odpowiedź na niż demograficzny. To ustawa o likwidacji szkół wprowadzanej tylnymi drzwiami. To projekt przygotowany kosztem dzieci, rodziców i lokalnych społeczności. Pod hasłami elastyczności, jak słyszę, optymalizacji, ograniczenia biurokracji rząd tworzy ramy prawne do łączenia klas, wygaszania placówek i przerzucania całej odpowiedzialności finansowej na samorządy, które już dziś są na granicy wydolności.
(Głos z sali: Nie są na granicy wydolności.)
Rodzice mówią wprost, że boją się dłuższych dojazdów dzieci, przepełnionych klas i znikania oferty edukacyjnej w mniejszych miejscowościach. Nauczyciele alarmują o chaosie kadrowym i dalszym obniżaniu prestiżu zawodu.
Ta ustawa nie ratuje małych szkół, tylko daje narzędzie do ich zamykania bez politycznej odpowiedzialności rządu. Czy rząd bierze na siebie odpowiedzialność za każdą szkołę zamkniętą lub zdegradowaną na podstawie tych przepisów? Gdzie w ustawie są zagwarantowane środki finansowe na utrzymanie małych szkół, skoro bez pieniędzy ta reforma jest wyłącznie (Dzwonek) brutalnym planem oszczędnościowym? Edukacja publiczna nie jest problemem do optymalizacji.
Wicemarszałek Szymon Hołownia:
Dziękuję bardzo.
Poseł Wioletta Maria Kulpa:
To fundament państwa, a rząd traktuje ją jak koszt do cięcia. Dziękuję.
(Głos z sali: Nie ma pani kompletnie pojęcia, o czym pani mówi. Proszę przeczytać ustawę.)