Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Faktycznie liczba użytkowników dialektu tutaj nie ma znaczenia. Znaczenie ma to, co jest zapisane w ustawie. Kryteria są jasne. Albo te warunki są spełniane, albo nie są. Samo przeświadczenie czy też chęć identyfikowania się z taką, a nie inną, że tak powiem, tożsamością kulturową nie jest niczym złym. Ale to nie znaczy, że musimy w tym momencie, proszę państwa, uskuteczniać pewną fikcję prawną i wpisywać do ustawy coś, co zgodnie z opinią Rady Języka Polskiego, zgodnie z opiniami ekspertów nie powinno być wpisywane. Idąc tropem państwa myślenia, mógłbym stwierdzić, że ja się czuję lekarzem i w tym momencie mogę zacząć leczyć ludzi. Czy tak jest, proszę państwa? Nie, nie jest, bo trzeba mieć odpowiednie wykształcenie. Zgodnie z ustawą o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym trzeba spełnić określone kryteria po to, żeby język był uznany za regionalny, za mniejszościowy. W tym przypadku, proszę państwa, poza chęcią polityczną, żeby to zmienić, nie ma innych podstaw do tego, żeby to zrobić.
Chciałbym, na koniec, proszę państwa, żebyście państwo z taką zaciekłością walczyli o Polaków w Niemczech, jak walczycie o innych w Polsce. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)