Interpelacja w sprawie problemu syllogomanii

Szanowny Panie Ministrze!

W ramach wsparcia samorządów i ich zasobów mieszkaniowych oraz wspólnot mieszkańców proszę o pochylenie się nad zmianami przepisów umożliwiających rozwiązywanie problemów wynikających z chorobliwego zbieractwa (syllogomanii) niektórych mieszkańców.

Dziś często, pomimo świadomości mieszkańców, że ich sąsiad bądź sąsiadka cierpią na wspomnianą przypadłość, ani oni, ani zarządcy nieruchomości nie dysponują narzędziami prawnymi, które mogłyby zapobiec dalszemu gromadzeniu przedmiotów, pojawianiu się robactwa czy sytuacjom zagrażającym bezpieczeństwu sąsiadów, jak kwestie związane z zaprószeniem ognia (który w takich mieszkaniach rozprzestrzenia się wyjątkowo łatwo i szybko) czy wybuchem gazu.

Liczne i rozmaite przykłady z całego kraju pokazują, że skala możliwości czy reakcji, zarówno po stronie zarządców nieruchomości jak też organów pomocy społecznej, jest mocno ograniczona. Nierzadko, już wtedy gdy do odpowiednich organów dochodzą pierwsze sygnały o problemach w danej nieruchomości i gdy osobie dotkniętej syllogomanią można jeszcze skutecznie pomóc – nie ma jak. Kompetencje często pojawiają się dopiero wtedy, gdy trzeba już „leczyć”, a nie wtedy, gdy możemy jeszcze „zapobiegać”.

W wielu samorządach przedstawiciele zainteresowanych instytucji organizowali spotkania i panele dyskusyjne odnośnie do kierunku potencjalnych zmian umożliwiających interwencję i pomoc w ww. sytuacjach, zanim staną się one dramatyczne zarówno dla sąsiadów, jak i dla samych chorych.

Proszę o informację:

Czy ministerstwu znane są wnioski przedstawiane oddolnie oraz czy prowadzone są działania w kierunku ułatwienia pracy odpowiednich organów w ww. przypadkach?