Interpelacja w sprawie likwidacji dalekobieżnych połączeń kolejowych w powiatach żagańskim i żarskim
Data wpływu: 2025-10-11
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Anita Kucharska-Dziedzic interpeluje w sprawie planowanej likwidacji dalekobieżnych połączeń kolejowych w powiatach żagańskim i żarskim, co negatywnie wpłynie na lokalną społeczność. Pyta o przyczyny tej decyzji, alternatywne rozwiązania i nierównomierne traktowanie różnych regionów w zakresie dostępności połączeń kolejowych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie likwidacji dalekobieżnych połączeń kolejowych w powiatach żagańskim i żarskim Interpelacja nr 12827 do ministra infrastruktury w sprawie likwidacji dalekobieżnych połączeń kolejowych w powiatach żagańskim i żarskim Zgłaszający: Anita Kucharska-Dziedzic Data wpływu: 11-10-2025 Szanowny Panie Ministrze, moja interpelacja dotyczy tematu, który jest niezwykle ważny dla blisko 170-tysięcznej społeczności mieszkańców powiatów żarskiego i żagańskiego. Po blisko 6 latach kursowania pociągów dalekobieżnych, których organizatorem jest Ministerstwo Infrastruktury, w grudniu br.
przez wspomniane powiaty przejedzie ostatni pociąg spółki PKP Intercity. Pociągi te w 2019 roku zostały przywrócone w odpowiedzi na liczne apele przedstawicieli samorządów i akcję zbierania podpisów przez mieszkańców. Ministerstwo swoje działania tłumaczy niewielkimi potokami pasażerskimi między Wrocławiem a Żaganiem/Żarami, zapominając, że likwidowany IC Mehoffer, w porównaniu do uprzednio kursującego pociągu IC Hetman, wyjeżdża pół godziny po pociągu osobowym Kolei Dolnośląskich, co skutecznie obniża możliwości wygenerowania większych potoków w relacji do Przemyśla (Wrocławia).
Wart podkreślenia jest fakt, że w relacji powrotnej, gdzie pociąg IC Mehoffer nie jest bezpośrednio poprzedzany przejazdem pociągu Kolei Dolnośląskich, cieszy się on blisko 100-procentową frekwencją. Oferta przewozowa dla wspomnianych powiatów również odbiega od poziomu uznawanego za akceptowalny, gdyż nawet obecna jedna para połączeń nie jest zgodna z planem zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego w zakresie sieci komunikacyjnej w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym.
Kwestia istoty funkcjonowania wspomnianych powiatów w siatce połączeń międzywojewódzkich poruszana była również przez wojewodę lubuskiego, parlamentarzystów czy samorządowców. Niestety, minister infrastruktury bagatelizuje tę sprawę. Podejmowane przez ministra działania nie tylko nie rozszerzają siatki połączeń międzywojewódzkich, ale też likwidują ostatnie dla tego regionu połączenie dalekobieżne. Jest to wyjątkowo smutne, szczególnie gdy widać, że w innych rejonach naszego kraju podejmowane są działania związane ze zwiększaniem liczby połączeń – o czym mieszkańcy południa woj. lubuskiego mogą tylko pomarzyć.
Ministerstwo nie może też próbować scedować odpowiedzialności za zapewnienie przewozów na samorządy szczebla wojewódzkiego, gdyż w tym przypadku jest to zadanie szczebla krajowego. Nawiązując do powyższego, proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jakiej wysokości oszczędności dla budżetu państwa przewiduje się w związku z likwidacją połączeń międzywojewódzkich realizowanych przez PKP Intercity na linii komunikacyjnej między Żarami a Legnicą? Dlaczego żadne ze spalinowych zespołów trakcyjnych, które PKP IC planuje wydzierżawić, nie mogłyby trafić do obsługi węzła żarsko-żagańskiego?
Co stoi na przeszkodzie, aby wagony bezpośrednie kończyły swój bieg w Żarach bądź Żaganiu, skoro występuje problem niskiej przepustowości między Żarami a Zieloną Górą? Czy nie jest możliwe zaplanowanie jakiegokolwiek obiegu pociągu w ten sposób? Jakie czynności podjęło Ministerstwo Infrastruktury, aby utrzymać obsługę powiatów żarskiego i żagańskiego w umowie PSC? Jakie przesłanki zadecydowały o zwiększeniu obsługi takich miast jak Hrubieszów, Zagórz, Jasło, Nysa, przy jednoczesnym zmniejszeniu dla Żar i Żagania? Czy technicznie istnieje możliwość, aby po zawarciu odpowiednich umów, porozumień i ew.
szkoleń obsługę rewidencką składów Intercity zapewniali pracownicy spółki Polregio, którzy mają swój posterunek w Żaganiu? W jakich miejscowościach, w których nie ma punktów rewidenckich (t.j. gdzie wszelkich czynności związanych z wyprawieniem pociągu dokonuje kierownik pociągu), kończą bieg pociągi PKP Intercity? Co stoi na przeszkodzie, aby uruchomić pociąg z Żar/Żagania, dotychczas niezaplanowany w projekcie rozkładu jazdy 2025/2026, ze względu na ważny interes społeczny, nawet jeśli miałoby się to wiązać z utworzeniem całkiem nowej relacji?
Czy istnieją jakiekolwiek problemy techniczne i formalne, które przy odpowiednim zaangażowaniu i woli ze strony ministra infrastruktury uniemożliwiłyby obsługę w ramach PSC wspomnianych powiatów? Jakie niemożliwe do pokonania trudności powodują niemożność włączenia powiatów żarskiego i żagańskiego w sieć połączeń międzywojewódzkich od strony Poznania? Czy jest możliwe (w ramach opracowania indywidualnego rozkładu jazdy) uruchomienie pociągów do wspomnianych powiatów w grudniu 2025 r., gdyby zarządca infrastruktury, przewoźnik i organizator wspólnie podjęli wysiłek w tym celu? Z poważaniem dra Anita Kucharska-Dziedzic Posłanka na Sejm RP
Posłanka Anita Kucharska-Dziedzic interpeluje w sprawie problemów z dostępem do opieki medycznej dla ofiar handlu ludźmi w Polsce, wskazując na niedociągnięcia w realizacji międzynarodowych zobowiązań. Pyta Ministerstwo Zdrowia o ocenę sytuacji, plany zmian w przepisach i implementację Konwencji w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi.
Posłanka Anita Kucharska-Dziedzic pyta o zgodność wypłacania świadczenia wychowawczego rodzicowi, z którym dziecko faktycznie nie mieszka, oraz o potrzebę doprecyzowania przepisów w kontekście kolizji z Kodeksem postępowania cywilnego. Podnosi problem niespójności między stanem prawnym a faktycznym miejscem zamieszkania dziecka, co prowadzi do wypłacania świadczenia osobom, które nie ponoszą kosztów jego utrzymania.
Posłanka Anita Kucharska-Dziedzic zwraca uwagę na nieprawidłowości w pracy biegłych sądowych i OZSS w sprawach rodzinnych, szczególnie w kontekście przemocy domowej i seksualnej wobec dzieci, pytając o szkolenia, narzędzia diagnostyczne oraz skargi. Podkreśla brak odpowiedniej wiedzy i narzędzi w rozpoznawaniu manipulacji i traumy u dzieci.
Posłanka pyta o działania Ministerstwa w sprawie zwiększenia przejrzystości i weryfikacji systemu finansowania składek ZUS duchownych z Funduszu Kościelnego, w szczególności o ewentualne zmiany legislacyjne i mechanizmy kontroli nad wyłudzeniami. Interpelacja ma na celu uzyskanie szczegółowych danych dotyczących płatników, liczby osób korzystających z finansowania, kwot składek oraz przeprowadzonych kontroli.
Posłanka Anita Kucharska-Dziedzic pyta o podsumowanie pierwszego roku funkcjonowania znowelizowanej definicji przestępstwa zgwałcenia, w tym o statystyki zgłoszeń, postępowań, szkolenia policji i ewentualne trudności interpretacyjne. Wyraża zaniepokojenie i chce ocenić skuteczność nowych przepisów w praktyce.
Projekt ustawy wprowadza obowiązek stosowania kas rejestrujących przez przewoźników i operatorów publicznego transportu zbiorowego wykonujących przewozy w transporcie kolejowym od 1 kwietnia 2027 roku. Dodatkowo, warunek otrzymania dopłaty (z art. 55 ust. 11 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym) będzie stosowany wobec tych podmiotów również od 1 kwietnia 2027 roku. Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po ogłoszeniu, ale z mocą wsteczną od 1 stycznia 2026 r. Ma to na celu uszczelnienie systemu rozliczeń i ewidencji w transporcie kolejowym.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy zmienia ustawę o publicznym transporcie zbiorowym, przesuwając termin objęcia przewoźników kolejowych obowiązkiem stosowania kas rejestrujących z 1 stycznia 2026 r. na 1 kwietnia 2027 r. Ma to na celu zharmonizowanie przepisów z regulacjami podatkowymi dotyczącymi automatów vendingowych na pokładach pociągów. Zmiana ta zapobiega sytuacji, w której przewoźnicy byliby zobowiązani do ewidencji sprzedaży za pomocą kas rejestrujących wcześniej, niż wynikałoby to z przepisów podatkowych, unikając tym samym niepotrzebnych kosztów i trudności. Uzasadnieniem jest zapewnienie spójności prawa i uniknięcie obciążania przewoźników dodatkowymi obowiązkami administracyjnymi.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie kolejowym wprowadza szereg zmian mających na celu uregulowanie kwestii odszkodowań, rekompensat i świadczeń dla właścicieli nieruchomości i lokali dotkniętych realizacją inwestycji kolejowych, zwłaszcza tych związanych z budową tuneli. Nowelizacja wprowadza również możliwość zmiany decyzji o lokalizacji linii kolejowej w przypadku wystąpienia nieprzewidzianych okoliczności oraz reguluje kwestie związane z najmem lokali zamiennych dla lokatorów. Dodatkowo ustawa przesuwa termin wprowadzenia kas rejestrujących dla przewoźników kolejowych i operatorów publicznego transportu zbiorowego. Celem zmian jest zapewnienie sprawiedliwego i efektywnego procesu inwestycyjnego w sektorze kolejowym, przy jednoczesnym uwzględnieniu praw i interesów osób poszkodowanych przez te inwestycje.
Sprawozdanie komisji sejmowych (Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Infrastruktury) dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie poprawek zawartych w punktach 1 i 2. Celem nowelizacji jest prawdopodobnie deregulacja przepisów budowlanych i uproszczenie procedur związanych z budownictwem. Szczegóły dotyczące konkretnych zmian wymagają analizy pełnego tekstu ustawy i poprawek.