Interpelacja w sprawie stosowania przepisów ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wobec przedsiębiorców
Data wpływu: 2025-12-03
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Artur Gierada wyraża zaniepokojenie arbitralnym i nieproporcjonalnym stosowaniem przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu wobec przedsiębiorców, co negatywnie wpływa na ich działalność. Pyta o mechanizmy ochrony przedsiębiorców i działania GIIF w celu zapewnienia poszanowania wolności gospodarczej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie stosowania przepisów ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wobec przedsiębiorców Interpelacja nr 13999 do ministra finansów i gospodarki w sprawie stosowania przepisów ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu wobec przedsiębiorców Zgłaszający: Artur Daniel Gierada Data wpływu: 03-12-2025 Szanowny Panie Ministrze, w związku ze stosowaniem przepisów ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2018 r. poz.
723) zwracam się do Pana Ministra z interpelacją dotyczącą praktycznych skutków tej regulacji dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Ustawa, realizując ważny cel w postaci przeciwdziałania przestępczości gospodarczej oraz finansowaniu terroryzmu, nakłada bardzo daleko idące obowiązki na tzw. instytucje obowiązane – w szczególności banki i inne instytucje finansowe – a pośrednio dotyka szerokiego kręgu przedsiębiorców, którzy są ich klientami.
W praktyce to właśnie banki, powołując się na przepisy przedmiotowej ustawy, dokonują oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu po stronie swoich klientów oraz decydują o stosowaniu środków takich jak odmowa nawiązania stosunków gospodarczych, wypowiedzenie umów, zaostrzone procedury weryfikacyjne czy blokowanie transakcji.
Z informacji napływających z rynku wynika, że praktyka stosowania przepisów ustawy przez instytucje obowiązane – w szczególności banki – bywa postrzegana przez przedsiębiorców jako arbitralna, nadmiernie restrykcyjna i nieproporcjonalna, a niekiedy wręcz prowadzi do faktycznego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej (np. poprzez wypowiedzenie umów rachunku bankowego bez jasnego uzasadnienia, wielomiesięczne blokady operacji płatniczych, odmowę świadczenia podstawowych usług).
Działania te często powołują się na „ryzyko AML” lub bliżej nieokreślone „sygnały” czy „zalecenia” o charakterze analitycznym, przy czym dla przedsiębiorcy brak jest przejrzystości co do podstaw podjętych decyzji oraz realnych instrumentów skutecznego zakwestionowania ich zasadności.
Jednocześnie ustawa – oprócz kilku wąsko zakreślonych przypadków, takich jak zażalenie na postanowienie w przedmiocie wstrzymania transakcji lub blokady rachunku czy odwołanie od decyzji w sprawie wpisu na listę osób i podmiotów, wobec których stosuje się szczególne środki ograniczające – nie przewiduje odrębnych, dedykowanych środków ochrony prawnej przedsiębiorcy wobec szeregu działań o charakterze analitycznym i informacyjnym, podejmowanych przez generalnego inspektora informacji finansowej oraz instytucje obowiązane na podstawie ich ocen ryzyka.
W praktyce może to prowadzić do sytuacji, w której firma doznaje bardzo poważnych konsekwencji gospodarczych (utrata rachunków, kontrahentów, zdolności operacyjnej), bez możliwości poznania przyczyn i zakwestionowania przesłanek, na których oparto daną kwalifikację ryzyka. Rodzi to poważne pytania o zachowanie konstytucyjnie gwarantowanej wolności działalności gospodarczej (art.
20 i 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) oraz o proporcjonalność ingerencji państwa i instytucji obowiązanych w sferę praw podmiotów gospodarczych, a także o istnienie mechanizmów chroniących przedsiębiorców przed nadużyciami lub nadmiernie rygorystycznym, „asekuracyjnym” stosowaniem przepisów ustawy AML.
Poseł Artur Gierada wyraża zaniepokojenie w związku z potencjalnymi nieprawidłowościami w postępowaniu przetargowym NASK dotyczącym dostawy sprzętu i oprogramowania, w szczególności w kontekście spełniania wymogów bezpieczeństwa, standardów środowiskowych i efektywności energetycznej. Pyta Ministerstwo Cyfryzacji o nadzór nad NASK i mechanizmy kontrolne, by zagwarantować wybór rozwiązań spełniających wymagania bezpieczeństwa i jakości.
Poseł pyta o dopuszczalność pobierania diet jednocześnie jako radny i sołtys w tej samej gminie, wskazując na rozbieżne interpretacje przepisów przez Regionalne Izby Obrachunkowe. Domaga się wyjaśnienia, czy diety te traktować jako odrębne świadczenia, oraz pyta o potrzebę doprecyzowania przepisów.
Poseł wyraża zaniepokojenie planowanymi zmianami dotyczącymi listy zielonych urządzeń i materiałów (ZUM), które mogą wykluczyć kotły na pellet i ograniczyć dostępność pomp ciepła w programie "Czyste Powietrze", kwestionując spójność regulacji i brak przewidywalności dla branży grzewczej. Pyta o przyszłość wsparcia dla różnych technologii grzewczych i wzywa do dialogu z producentami oraz ujednolicenia uchwał antysmogowych.
Poseł Artur Gierada wyraża zaniepokojenie narastającym problemem nadmiernego nagromadzenia odpadów pre-RDF/SRF i pyta Ministerstwo Klimatu i Środowiska o działania mające na celu umożliwienie legalnego współspalania tych paliw w ciepłownictwie oraz zapobieganie zagrożeniom z tym związanym. Parlamentarzysta podkreśla korzyści środowiskowe, ekonomiczne i energetyczne związane z wykorzystaniem SRF.
Poseł pyta o interpretację przepisów dotyczących oświadczenia składanego w związku z dofinansowaniem w ramach Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, szczególnie w kontekście umów z ZUS. Domaga się wyjaśnienia, czy terminowe spłacanie rat w ramach umowy z ZUS jest wystarczające do spełnienia warunków dofinansowania i czy interpretacja organu kontrolującego jest prawidłowa.
Przedstawiony fragment dokumentu dotyczy sprawozdania Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Gospodarki i Rozwoju o uchwale Senatu w sprawie ustawy zmieniającej ustawę o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Komisje rozpatrzyły uchwałę Senatu i rekomendują Sejmowi przyjęcie większości poprawek zawartych w uchwale, odrzucając jedynie poprawki nr 3 i 14. Celem zmian jest prawdopodobnie uproszczenie i deregulacja przepisów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, ułatwiając przedsiębiorcom funkcjonowanie.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, przekazujące uchwały Senatu dotyczące szeregu ustaw po ich rozpatrzeniu. Dotyczą one m.in. niekaralności obywateli walczących po stronie Ukrainy, obrotu towarami strategicznymi, zmian w CEIDG, ochronie zabytków, Prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, Prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Pismo wskazuje, że przyjęcie poprawek Senatu może skutkować koniecznością wprowadzenia zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w treści ustaw. Celem jest uwzględnienie stanowiska Senatu w procedurze legislacyjnej oraz dostosowanie ostatecznego brzmienia ustaw.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektóre inne ustawy. Zmiany dotyczą głównie doprecyzowania procedur z zakresu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (AML/CFT) w odniesieniu do dostawców usług w zakresie kryptoaktywów, nakładając na nich obowiązek stosowania środków bezpieczeństwa finansowego wobec klienta. Dodatkowo, ustawa wprowadza zmiany w odniesieniu do okresów sprawozdawczych, ustalając datę graniczną dla niektórych z nich na 31 grudnia 2027 r. Celem nowelizacji jest uszczelnienie systemu wymiany informacji podatkowych i dostosowanie go do zmieniającego się krajobrazu finansowego, w szczególności w kontekście kryptoaktywów.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz innych ustawach. Celem jest deregulacja i uproszczenie procedur związanych z wpisami do CEIDG, uwzględnienie spółek cywilnych, umożliwienie korzystania z aplikacji mObywatel, aktualizacja danych w rejestrze, usprawnienie komunikacji między CEIDG a innymi rejestrami oraz doprecyzowanie zasad dotyczących zarządców sukcesyjnych i przedstawicieli ustawowych.
Projekt ustawy ma na celu deregulację i wprowadzenie zmian w ustawie o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz niektórych innych ustawach. Zmiany obejmują m.in. umożliwienie udostępniania informacji o spółkach cywilnych, integrację z aplikacją mObywatel, doprecyzowanie definicji wniosku o wpis do CEIDG, oraz dostosowanie przepisów dotyczących małoletnich przedsiębiorców i zarządców sukcesyjnych. Celem jest uproszczenie procedur, zwiększenie dostępności informacji oraz poprawa funkcjonowania CEIDG.