Interpelacja w sprawie warunków przewozu i bezpieczeństwa pasażerów pociągów PKP Intercity SA na trasie Kraków-Hrubieszów, obsługiwanych spalinowymi zespołami trakcyjnymi serii SD85, oraz gospodarki taborowej przewoźnika na niezelektryfikowanych liniach kolejowych woj. lubelskiego

Szanowny Panie Ministrze,

połączenia dalekobieżne PKP Intercity SA na trasie Kraków–Hrubieszów, w tym pociąg IC „Kasztelan“, obsługiwane są spalinowymi zespołami trakcyjnymi serii SD85 (typ DM90), wyprodukowanymi pod koniec lat dziewięćdziesiątych XX wieku i dzierżawionymi od spółki SKPL Cargo sp. z o.o. Wartość samego zamówienia podstawowego zawartej w tej sprawie umowy wynosi 276,7 mln zł brutto, a wraz z prawem opcji – 374,4 mln zł brutto. Trasa Kraków–Hrubieszów jest jedną z najdłuższych relacji obsługiwanych tym taborem, a planowy czas przejazdu sięga blisko sześciu godzin.

Do mojego biura poselskiego docierają liczne sygnały od pasażerów dotyczące skandalicznych warunków przewozu w tych pojazdach w okresie wysokich temperatur. Problem ten znajduje potwierdzenie w doniesieniach medialnych oraz w relacjach społeczników monitorujących funkcjonowanie połączenia. Odnotowywane były przypadki, w których temperatura wewnątrz pojazdów sięgała 37°C przy około 30°C na zewnątrz, co przy wielogodzinnej podróży stanowi realne zagrożenie dla zdrowia pasażerów, w szczególności osób starszych, dzieci i osób przewlekle chorych. Podkreślenia wymaga, że problem nie ogranicza się do pojedynczych dni z rekordowymi upałami – niewydolność układów chłodzenia w pojazdach serii SD85 ujawnia się regularnie już przy temperaturach zewnętrznych przekraczających 25°C.

Skalę problemu unaocznił incydent z 29 czerwca 2026 r., gdy na stacji Dębica doszło do pożaru silnika pod jednym z wagonów pociągu IC „Kasztelan“ relacji Hrubieszów–Kraków Główny. Konieczna była ewakuacja około 250 pasażerów, a maszynista podtruł się dymem. Wcześniej, w okresie zimowym, tabor ten wykazał się wysoką awaryjnością: tylko w styczniu 2026 r. odnotowano 19 przypadków odwołań pociągów obsługiwanych taborem SKPL, a w okresie od 1 stycznia do 24 lutego 2026 r. aż 396 pociągów dotarło do stacji końcowej z opóźnieniem przekraczającym 5 minut. Przewoźnik rozpatrzył w 2026 r. 288 reklamacji dotyczących przejazdów realizowanych tym taborem, odmówił jednak ujawnienia kwot wypłaconych rekompensat, zasłaniając się tajemnicą przedsiębiorstwa.

Powyższa sytuacja rodzi pytania o priorytety gospodarki taborowej przewoźnika na niezelektryfikowanych liniach Lubelszczyzny. Równolegle bowiem PKP Intercity SA uruchamia grupę wagonów pociągu „Wisłok“ w relacji Warszawa–Rawa Ruska (na odcinku od stacji Lublin Główny kursującą jako pociąg TLK nr 22019), prowadzoną na odcinku niezelektryfikowanym lokomotywą spalinową serii SU42 z wagonami klasycznymi, przy czym – zgodnie z publicznie dostępnymi informacjami – pociąg ten pomiędzy Lublinem a Rawą Ruską nie prowadzi wymiany podróżnych w komunikacji krajowej. Oznacza to, że w tym samym czasie, gdy pasażerowie najdłuższego krajowego połączenia służby publicznej na Zamojszczyźnie podróżują w warunkach zagrażających zdrowiu, skład wagonowy z lokomotywą spalinową obsługuje znacznie krótszą relację o nieujawnionej frekwencji i nieujawnionym stopniu zbilansowania kosztów przychodami. Mieszkańcy Zamojszczyzny – regionu dotkniętego wykluczeniem komunikacyjnym – mają prawo oczekiwać, że dostępny tabor będzie kierowany tam, gdzie potrzeby przewozowe i względy bezpieczeństwa są największe.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art. 192 Regulaminu Sejmu, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

Z poważaniem Michał Moskal Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej