Interpelacja w sprawie nadużyć polegających na nieadekwatnym określaniu nazw stanowisk pracy w umowach o pracę, skutkujących pozbawianiem pracowników należnych świadczeń

Na podstawie sygnałów napływających od pracowników branży przemysłowej i produkcyjnej zwracam uwagę na problem dotyczący niepokojącego zjawiska polegającego na celowym stosowaniu przez część pracodawców nazw stanowisk pracy nieodzwierciedlających rzeczywiście wykonywanych obowiązków.

Przykładem takiej praktyki jest zatrudnianie pracowników na stanowiskach określanych jako „ślusarz-spawacz”, „pracownik produkcyjny – pomocnik”, „monter-ślusarz” lub podobnych, podczas gdy faktyczny dominujący zakres wykonywanych czynności obejmuje przede wszystkim prace spawalnicze, wykonywane w warunkach narażenia na czynniki szkodliwe dla zdrowia.

W praktyce kolejność nazewnictwa stanowiska bywa wykorzystywana jako formalny argument do kwalifikowania pracownika jako wykonującego pracę podstawowo ślusarską, mimo że rzeczywisty charakter pracy polega głównie na spawaniu. Powoduje to odmowę przyznania:

dodatków za pracę w warunkach szkodliwych lub szczególnie uciążliwych, właściwych badań profilaktycznych, adekwatnych środków ochrony indywidualnej, uprawnień wynikających z charakteru rzeczywiście wykonywanej pracy czy prawidłowej kwalifikacji stanowiska przy kontroli warunków pracy. Tego rodzaju praktyki mogą prowadzić do obchodzenia przepisów prawa pracy oraz naruszenia zasady rzeczywistego ustalania warunków zatrudnienia.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę o odpowiedzi na następujące pytania: