Interpelacja w sprawie zapowiedzianej reformy zasad uzyskiwania kart rowerowych, cyfryzacji uprawnień oraz potrzeby kompleksowej modernizacji systemu bezpieczeństwa ruchu rowerowego i mikromobilności

Szanowny Panie Ministrze,

zwracam się do Pana Ministra w związku z przedstawionymi 5 października 2026 r. przez Ministerstwo Infrastruktury założeniami reformy zasad poruszania się dzieci i młodzieży na rowerach oraz uzyskiwania kart rowerowych. Zapowiedziane rozwiązania obejmują między innymi obniżenie minimalnego wieku uzyskania karty rowerowej, zmianę zasad sprawowania opieki nad dziećmi poruszającymi się na rowerach, ujednolicenie systemu egzaminowania oraz wprowadzenie cyfrowej karty rowerowej do aplikacji mObywatel.

Problematyka ta od pewnego czasu pozostaje przedmiotem mojego zainteresowania i analiz, szczególnie w kontekście postępującej cyfryzacji administracji publicznej, dynamicznego rozwoju nowych środków transportu oraz bezpieczeństwa najmłodszych uczestników ruchu drogowego. Analiza obowiązujących przepisów i praktyki ich stosowania wskazuje bowiem na szereg niespójności oraz rozwiązań, które nie odpowiadają już w pełni współczesnym realiom.

Należy odnotować, że Ministerstwo Infrastruktury dostrzegło wreszcie potrzebę uporządkowania tych zagadnień. Trudno jednak nie zauważyć, że wiele z przedstawionych problemów występuje od lat, a część proponowanych rozwiązań, zwłaszcza dotyczących cyfryzacji dokumentów i weryfikacji uprawnień, mogła zostać podjęta znacznie wcześniej. Dlatego też oczekuję, że obecne deklaracje zostaną niezwłocznie przełożone na konkretne działania legislacyjne, organizacyjne i techniczne, a przedstawione propozycje nie pozostaną jedynie na etapie zapowiedzi.

Szczególne znaczenie ma zapowiedziane wprowadzenie karty rowerowej do aplikacji mObywatel. Obecny system, oparty w znacznej mierze na dokumentacji prowadzonej przez poszczególne szkoły i inne uprawnione podmioty, nie zapewnia sprawnej, ogólnopolskiej weryfikacji posiadanych uprawnień. Utrudnia to zarówno życie obywatelom, jak i czynności podejmowane przez organy kontroli ruchu drogowego. Rozwiązaniem mogłoby być utworzenie centralnej elektronicznej ewidencji kart rowerowych, zintegrowanej z istniejącą infrastrukturą państwowych rejestrów, w szczególności z systemem CEPiK, oraz udostępnienie dokumentu w aplikacji mObywatel, w tym w jej funkcjonalnościach przeznaczonych dla osób niepełnoletnich.

Jednocześnie cyfryzacja nie powinna sprowadzać się wyłącznie do zastąpienia dokumentu papierowego jego elektronicznym odpowiednikiem. Powinna stanowić okazję do uporządkowania zasad wydawania, ewidencjonowania, odtwarzania i weryfikowania uprawnień, również tych uzyskanych w poprzednich latach. Należy przy tym zagwarantować możliwość potwierdzenia uprawnień także osobom, które nie posiadają telefonu komórkowego lub nie korzystają z aplikacji.

Osobnej refleksji wymaga zapowiedź obniżenia wieku uzyskania karty rowerowej z 10. do 9. lat, przy jednoczesnym skróceniu okresu, w którym dokument ten jest wymagany do samodzielnego kierowania rowerem, z 18. do 14. lat. O ile umożliwienie wcześniejszego zdobywania uprawnień odpowiada potrzebie rozpoczynania edukacji komunikacyjnej już w młodszym wieku, o tyle zwolnienie czternastolatków z obowiązku posiadania karty wymaga przedstawienia uzasadnienia, w szczególności z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego. Powstaje bowiem pytanie, czy nie doprowadzi to do osłabienia motywacji do zdobywania wiedzy i umiejętności, zwłaszcza że korzystanie z hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego nadal będzie wymagało od części młodzieży posiadania odpowiednich uprawnień.

Nie można również pomijać faktu, że dziecko staje się uczestnikiem ruchu drogowego znacznie wcześniej niż w wieku 9. czy 10. lat. Już od najmłodszych lat porusza się po drogach jako pieszy, pasażer, a następnie rowerzysta pozostający pod opieką innych osób. Dlatego zasadniczym celem państwa powinno być nie tylko formalne uregulowanie zasad wydawania kart rowerowych, lecz przede wszystkim stworzenie spójnego systemu edukacji komunikacyjnej, rozwijającego wiedzę, praktyczne umiejętności i właściwe nawyki na kolejnych etapach rozwoju dziecka.

Kolejnym zagadnieniem wymagającym rozważenia jest możliwość stworzenia dobrowolnej, ogólnopolskiej ewidencji rowerów, hulajnóg elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego. Obecnie w różnych częściach kraju prowadzone są między innymi policyjne akcje znakowania rowerów, którym niejednokrotnie towarzyszy rejestrowanie danych pojazdu i jego właściciela. Warto przeanalizować możliwość ujednolicenia tych rozwiązań i stworzenia systemu pozwalającego na dobrowolne przypisanie pojazdu do właściciela, ułatwiającego identyfikację skradzionego mienia, odzyskiwanie utraconych pojazdów oraz weryfikację ich pochodzenia przy zakupie na rynku wtórnym. Rozwiązanie takie nie powinno jednak automatycznie oznaczać wprowadzenia nowych obowiązków rejestracyjnych, dodatkowych opłat czy nadmiernych obciążeń administracyjnych.

Uważam, że zapowiedziana reforma powinna być poprzedzona rzetelną analizą funkcjonowania obecnych przepisów, danych dotyczących bezpieczeństwa ruchu drogowego, doświadczeń innych państw oraz konsultacjami z przedstawicielami środowisk edukacyjnych, samorządowych, Policji, organizacji społecznych i ekspertami zajmującymi się bezpieczeństwem ruchu drogowego. Istotne jest przy tym, aby proces modernizacji nie prowadził do nieuzasadnionego ograniczania możliwości korzystania z rowerów i innych środków transportu, lecz służył rzeczywistej poprawie bezpieczeństwa, przy zachowaniu proporcjonalności proponowanych rozwiązań.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

Na jakim dokładnie etapie znajdują się obecnie prace nad zapowiedzianą 5 października 2026 r. reformą zasad uzyskiwania kart rowerowych i poruszania się dzieci na rowerach? Czy przygotowano już projekt ustawy, jakie podmioty uczestniczą w pracach oraz kiedy projekt zostanie skierowany do konsultacji publicznych, przyjęty przez Radę Ministrów i przedłożony Sejmowi? Czy ministerstwo podtrzymuje zapowiedzi dotyczące możliwości wejścia nowych przepisów w życie jeszcze w 2026 r.?

Jakie analizy, badania i dane statystyczne stanowiły podstawę zaproponowania obniżenia minimalnego wieku uzyskania karty rowerowej do 9. lat oraz zwolnienia osób, które ukończyły 14. lat, z obowiązku posiadania tego dokumentu podczas kierowania rowerem? Czy oceniono możliwy wpływ tych zmian na bezpieczeństwo dzieci i młodzieży oraz czy rozważano inne warianty granic wiekowych?

Czy ministerstwo dysponuje danymi dotyczącymi liczby kart rowerowych wydawanych w poszczególnych latach, liczby dzieci i młodzieży posiadających takie uprawnienia oraz skali ujawnianych przypadków kierowania rowerami, hulajnogami elektrycznymi i UTO bez wymaganych uprawnień? Jeżeli dane te nie są obecnie gromadzone w sposób kompleksowy, czy przewiduje się stworzenie mechanizmu ich pozyskiwania i analizowania?

Jakie rozwiązania przewidziano w zakresie utworzenia ogólnopolskiej elektronicznej ewidencji kart rowerowych? Czy rozważane jest jej włączenie do systemu CEPiK lub powiązanie z istniejącymi rejestrami państwowymi? W jaki sposób szkoły i pozostałe uprawnione podmioty będą przekazywały informacje o wydanych dokumentach, jak zostanie rozwiązana kwestia kart wydanych w przeszłości oraz czy Policja uzyska możliwość natychmiastowego sprawdzenia uprawnień bez konieczności kontaktowania się z placówką, która wydała dokument?

Kiedy planowane jest faktyczne udostępnienie cyfrowej karty rowerowej w aplikacji mObywatel, w szczególności w rozwiązaniu mObywatel Junior? Czy ustalono już z Ministerstwem Cyfryzacji harmonogram, zakres niezbędnych zmian prawnych i technicznych oraz źródła finansowania tego przedsięwzięcia? Czy dokument elektroniczny będzie w pełni równoważny dokumentowi tradycyjnemu, a uprawnienia będzie można zweryfikować również bez okazywania telefonu przez dziecko?

Na jakim etapie znajdują się prace nad jednolitymi standardami szkolenia i egzaminowania na kartę rowerową oraz ogólnopolską bazą pytań egzaminacyjnych? Kiedy zostaną one udostępnione szkołom, nauczycielom, rodzicom i uczniom? Czy przewiduje się jednolite wymagania dotyczące części praktycznej egzaminu, obejmujące również zagrożenia związane z korzystaniem z hulajnóg elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego?

Czy zapowiedziane zmiany zostały uzgodnione z Ministrem Edukacji Narodowej, w szczególności w zakresie dostosowania podstaw programowych, przygotowania nauczycieli, organizacji egzaminów i zapewnienia szkołom odpowiednich warunków do praktycznej nauki zasad ruchu drogowego? Czy rozważane jest rozpoczęcie bardziej systematycznej edukacji komunikacyjnej już na etapie wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej, niezależnie od wieku umożliwiającego uzyskanie karty rowerowej?

Czy w ramach przygotowywanej reformy przeanalizowano możliwość stworzenia dobrowolnej, ogólnopolskiej ewidencji rowerów, hulajnóg elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego, w tym wykorzystania istniejącej infrastruktury CEPiK? Czy ministerstwo zamierza, we współpracy z Ministrem Cyfryzacji i Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji, zbadać możliwość ujednolicenia obecnie stosowanych systemów znakowania i ewidencjonowania rowerów oraz wykorzystania takiego rozwiązania do przeciwdziałania kradzieżom i ułatwienia odzyskiwania utraconego mienia?

Czy przed przygotowaniem ostatecznych rozwiązań przeprowadzono lub planuje się przeprowadzenie analizy porównawczej regulacji obowiązujących w innych państwach europejskich, obejmującej wiek samodzielnego poruszania się rowerem, wymagane uprawnienia, sposób ich ewidencjonowania, edukację komunikacyjną oraz zasady korzystania z urządzeń mikromobilności? Czy wyniki takich analiz zostaną udostępnione opinii publicznej i parlamentarzystom?

Czy ministerstwo przewiduje przeprowadzenie szerszych konsultacji i debaty publicznej nad przyszłością systemu uprawnień rowerowych oraz bezpieczeństwem uczestników ruchu korzystających z nowych środków transportu, z udziałem przedstawicieli Policji, samorządów, środowisk oświatowych, organizacji rowerowych, ekspertów i rodziców? Czy resort zamierza przedstawić Sejmowi kompleksową propozycję zmian w tym zakresie, wykraczającą poza doraźne nowelizacje poszczególnych przepisów?

Podkreślam, że celem postulowanych działań nie powinno być tworzenie kolejnych obowiązków dla obywateli, lecz uporządkowanie systemu, uproszczenie procedur, wykorzystanie współczesnych możliwości technicznych oraz przede wszystkim rzeczywista poprawa bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego.

Zapowiedź zmian przedstawiona przez Ministerstwo Infrastruktury może stanowić początek potrzebnej modernizacji. O jej rzeczywistym znaczeniu przesądzą jednak nie deklaracje, lecz terminowe przygotowanie odpowiednich przepisów, ich jakość oraz skuteczność wdrożenia. Oczekuję zatem przedstawienia konkretnych informacji o stanie zaawansowania prac, przyjętym harmonogramie i planowanych dalszych działaniach.

Z poważaniem Tadeusz Woźniak Poseł na Sejm RP