Interpelacja w sprawie sytuacji chorych na raka płuc
Data wpływu: 2024-04-16
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Monika Wielichowska zwraca uwagę na trudną sytuację chorych na raka płuc w Polsce, szczególnie w kontekście dostępu do diagnostyki i innowacyjnych terapii. Pyta, czy Ministerstwo Zdrowia rozważy zmiany w finansowaniu badań predykcyjnych, takich jak PD-L1, aby poprawić dostęp pacjentów do leczenia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sytuacji chorych na raka płuc Interpelacja nr 2576 do ministra zdrowia w sprawie sytuacji chorych na raka płuc Zgłaszający: Monika Wielichowska Data wpływu: 16-04-2024 Szanowna Pani Minister, sytuacja chorych na raka płuc jest trudna i złożona. Każdej doby w Polsce umiera na raka ponad 60 osób. Rocznie 20-23 tysięcy nowych zachorowań i podobna liczba zgonów. W 2020 r. tylko połowa osób z rozpoznanym rakiem płuc była poddana jakiejkolwiek terapii (raport IHE). Pozostali nie otrzymali nawet chemioterapii – znanej od kilkudziesięciu lat, stosunkowo niedrogiej, łatwej do podania.
Pomimo, że program lekowy B.6, pod względem liczby cząsteczek jest właściwie na poziomie europejskim, to polscy pacjenci, którzy mogliby skorzystać z takich innowacyjnych terapii, poza niewielką grupą „wybrańców”, nadal nie odnoszą z tego korzyści, nie są włączani do tego programu. Przyczyny tego stanu rzeczy są zdiagnozowane, znane, opisywane od lat. Organizacje lekarzy i pacjentów, specjaliści formułują postulaty, których realizacja ma służyć przyspieszeniu i poprawie jakości profilaktyki, diagnostyki i leczenia raka płuc.
Mowa tu głównie o: - pilnym utworzeniu specjalistycznych ośrodków leczenia raka płuc (Lung Cancer Unit), - zapewnieniu realnego, równego dostępu do rzetelnej i szybkiej diagnostyki obrazowej, patomorfologicznej i genetycznej, profesjonalnej bronchoskopii i torakochirurgii. A także, bardziej szczegółowo, aktualnie wnioskuje się m.in.
o: - zapewnienie prawidłowej wyceny diagnostyki (histopatologicznej, molekularnej, immunohistochemicznej), - wpisanie do programu B.6 immunoterapii i chemioimmunoterapii w leczeniu okołooperacyjnym oraz możliwości leczenia chorych z rzadkimi mutacjami w genach MET, RET, BRAF3, - intensyfikację badań przesiewowych niskodawkową tomografią komputerową, - wprowadzenie do edukacji publicznej na każdym jej poziomie treści promujących postawy prozdrowotne, - działania na rzecz zapewnienia poprawy jakości powietrza. Rak płuc nie daje znaków ostrzegawczych.
Klasyczne, znane powszechnie objawy pojawiają się, gdy jest już rozsiany i wynik walki o życie jest właściwie przesądzony. Chorym z rakiem płuc szanse na skuteczne, spersonalizowane leczenie i życie odbiera: - brak czujności onkologicznej lekarzy (np.
kolejne antybiotyki na kolejne zapalenia oskrzeli i płuc, rehabilitant i kolejne leki, maści przeciwzapalne na bolący bark), - zwodnicze, uspokajające badania/opisy badań rtg, ograniczony dostęp do pulmonologów, - niska dostępność niskodawkowej tomografii komputerowej (program przesiewowy był – bo już go nie ma – tylko dla starych palaczy – a raka płuca mają także młodzi i niepalący), - często zabójcze dla chorych sekwencyjne zlecanie badań predykcyjnych (strata bezcennego czasu, marnowanie podczas kolejnych badań materiału, który często jest nieprawidłowo pobierany, przechowywany i utrwalany).
Wymusza to wykonywanie kolejnych, często traumatycznych pobrań. Tkanki pobierane podczas tak inwazyjnych procedur powinny być traktowane z należytą dbałością, wręcz z szacunkiem, jak np. kew, - obowiązujące zasady organizacji, finansowania i rozliczania kosztów badań predykcyjnych, w tym PD-L1 powodują, że nie wykonuje się ich u wielu chorych, którzy mogliby skorzystać z refundowanych substancji i terapii programu lekowego B.6; - nieakceptowane długie oczekiwanie na badania diagnostyczne i ich opisy.
Chory na raka płuc to najczęściej pacjent zagubiony, niedoinformowany, przerażony, bezradny, sfrustrowany, lekceważony, pozbawiony podmiotowości, cierpiący, pozbawiony wsparcia, osamotniony, zestresowany. Pani Minister, czy resort rozważy podjęcie prac nad dopisaniem badania statusu PD-L1 do koszyka wysokospecjalistycznych badań immunohistochemicznych lub/i dokonaniem zmiany w zał. nr 7 do zarz. nr 1/2022/DSOZ Prezesa NFZ z 2022 r. zmieniając wyraz „genetyczne” na „predykcyjne”?
Posłowie pytają Ministra Zdrowia o plany wdrożenia rekomendacji Senatu RP dotyczących edukacji zdrowotnej i profilaktyki, wypracowanych w ramach Roku Edukacji Zdrowotnej i Profilaktyki. Wyrażają zainteresowanie konkretnymi działaniami w obszarach chorób onkologicznych, kardiologicznych, zdrowia dzieci i młodzieży, zdrowia komunikacyjnego, zawodów medycznych i danych o stanie zdrowia.
Posłanka pyta, czy rząd planuje wdrożenie przepisów gwarantujących pacjentom po terapii onkologicznej "prawo do bycia zapomnianym", chroniące ich przed dyskryminacją w dostępie do kredytów, ubezpieczeń i zatrudnienia. Podkreśla konieczność zapewnienia pacjentom powrotu do normalnego funkcjonowania po leczeniu.
Posłanka pyta ministra finansów o interpretację przepisów dotyczących abonamentu RTV za okres pandemii COVID-19, wskazując na przypadek przedsiębiorcy, który czuje się oszukany, ponieważ egzekwowano od niego opłaty pomimo zapewnień o wstrzymaniu poboru. Pyta, czy resort planuje uregulować i wyjaśnić te kwestie.
Posłanka pyta o drastyczne obniżenie środków Funduszu Pracy dla powiatowych urzędów pracy na aktywizację zawodową w 2026 roku, co uniemożliwia im realizację ustawowych zadań. Wyraża obawę, czy ministerstwo planuje zabezpieczenie środków na poziomie z roku poprzedniego.
Poseł interweniuje w sprawie sporu między gminą Nowa Ruda a Tauronem dotyczącego wypowiedzenia umowy na sprzedaż energii elektrycznej. Gmina uważa, że umowa została skutecznie wypowiedziana, a Tauron niesłusznie podtrzymuje jej ważność, potencjalnie narażając gminę na straty finansowe.
Projekt zmienia zasady finansowania programów polityki zdrowotnej przez NFZ i budżet państwa oraz przesuwa termin dla części zagranicznych medyków na potwierdzenie znajomości języka polskiego. Dokument wzmacnia też możliwość finansowania świadczeń związanych z programami chorób zakaźnych dla osób bez ubezpieczenia. Ma charakter organizacyjno-finansowy, a nie systemowej reformy całej ochrony zdrowia.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.