Interpelacja w sprawie orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego uczniów i uczennic z ADHD
Data wpływu: 2024-11-27
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marcelina Zawisza pyta Ministerstwo Edukacji o plany dotyczące ujednolicenia orzecznictwa poradni psychologiczno-pedagogicznych w sprawach dzieci z ADHD i rozważenie nowelizacji rozporządzenia, by umożliwić im kształcenie specjalne. Argumentuje, że uczniowie z ADHD potrzebują wsparcia nauczyciela wspomagającego, podobnie jak dzieci z autyzmem, które są objęte kształceniem specjalnym.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego uczniów i uczennic z ADHD Interpelacja nr 6663 do ministra edukacji w sprawie orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego uczniów i uczennic z ADHD Zgłaszający: Marcelina Zawisza Data wpływu: 27-11-2024 Szanowna Pani Ministro! Uczniowie z diagnozą zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi - ADHD nie są traktowani przez system edukacji jako osoby neuroatypowe. ADHD nie figuruje na liście schorzeń, które są przesłanką do objęcia kształceniem specjalnym wyszczególnionych w art.
1 pkt 1) rozporządzenia MEN w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym. Poradnie psychologiczno-pedagogiczne zatem badając dzieci regularnie orzekają, że nie są to dzieci z potrzebą kształcenia specjalnego. Nie przysługuje im zatem jedna z podstawowych form wsparcia, jaką jest przydzielenie nauczyciela wspomagającego. A eksperci i rodzice wskazują, że w przypadku uczniów z ADHD, pomoc nauczyciela wspomagającego, może być nieocenioną pomocą i diametralną zmianą sytuacji takich uczniów.
ADHD rozpoznajemy bowiem u dzieci, które mają problemy ze skupieniem uwagi na lekcji, stosowaniem się do instrukcji i poleceń, skupieniem się na jednej czynności i ukończeniem zleconych zadań, odrabianiem lekcji i czytaniem zadanych tekstów, przygotowaniem przyborów, czy zapamiętaniem i zapisywaniem zadań. To zestaw wyzwań podobny do tego, które są udziałem dzieci z całościowymi zaburzeniami rozwoju ze spektrum autyzmu, które dla odmiany objęte są mocą tych samych przepisów kształceniem specjalnym. Korzyści dla uczniów z ADHD związane z posiadaniem wsparcia nauczyciela wspomagającego są olbrzymie.
Nauczyciel wspomagający może dostosować metody nauczania do potrzeb dziecka z ADHD, uwzględniając jego specyficzne trudności z koncentracją, nadpobudliwością czy impulsywnością. Tworzy warunki do lepszego zrozumienia materiału poprzez wyjaśnianie w indywidualny sposób lub proponowanie alternatywnych form nauki. Dziecko z ADHD zyskuje opiekuna, który pomaga mu radzić sobie z frustracją, stresem i emocjami w trudnych sytuacjach. Budowanie relacji z nauczycielem wspomagającym wzmacnia poczucie bezpieczeństwa i akceptacji.
Nauczyciel wspomagający wspiera dziecko w organizacji zadań, planowaniu pracy i kontrolowaniu czasu, co jest szczególnie trudne dla dzieci z ADHD. Pomaga wypracować strategie zarządzania impulsywnością i nadmierną aktywnością. Dzięki indywidualnemu wsparciu dziecko z ADHD jest mniej skłonne do przeszkadzania innym uczniom, co poprawia atmosferę i efektywność pracy w klasie. Nauczyciel wspomagający pomaga kierować uwagę dziecka na zadania, zmniejszając ryzyko dekoncentracji całej grupy. Wspierając interakcje dziecka z rówieśnikami, nauczyciel wspomagający uczy je, jak budować relacje, rozwiązywać konflikty i współpracować w grupie.
Pomaga zapobiegać izolacji i marginalizacji dziecka. Dzięki wsparciu nauczyciela wspomagającego dziecko z ADHD ma większe szanse na osiągnięcie sukcesów edukacyjnych, co przekłada się na jego samoocenę i motywację do nauki. Indywidualne wsparcie zmniejsza ryzyko niepowodzeń szkolnych, problemów z zachowaniem czy trudności emocjonalnych, które często dotykają dzieci z ADHD. W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania: Kiedy Ministerstwo Edukacji Narodowej podejmie działania zmierzające do ujednolicenia orzecznictwa PPP w sprawach dotyczących kształcenia specjalnego dzieci z ADHD?
Czy MEN rozważy wydanie wytycznych w tej sprawie? Czy Pani Ministra znowelizuje rozporządzenie w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym tak, by w art. 1 pkt 1) wyszczególnić ADHD jako przesłankę do objęcia dziecka kształceniem specjalnym?
Posłanka Marcelina Zawisza wyraża zaniepokojenie planowaną likwidacją stażu lekarskiego i przeniesieniem przygotowania praktycznego na uczelnie, kwestionując gotowość uczelni do zapewnienia odpowiednich zasobów kadrowych i małych grup klinicznych. Pyta o aktualną sytuację na uczelniach i plany ministerstwa w zakresie wprowadzenia obowiązkowych, małych grup klinicznych na ostatnim roku studiów lekarskich.
Posłanka Zawisza interweniuje w sprawie wieloletnich naruszeń prawa w Warszawie dotyczących specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem, krytykując brak reakcji ministerstwa i zaniechania wojewody mazowieckiego. Pyta, jakie działania ministerstwo podejmuje, aby zapewnić dostęp do tych usług i wyegzekwować przestrzeganie praw osób niepełnosprawnych.
Posłanka pyta ministra o powody odmowy zwiększenia subwencji dla UAM na remont akademika "Jowita" w 2025 roku, mimo wcześniejszych obietnic finansowania. Interpelacja kwestionuje plany ministerstwa odnośnie do jednorazowego zwiększenia subwencji w 2026 roku na ten cel.
Posłanka Zawisza wyraża zaniepokojenie likwidacją oddziałów ginekologiczno-położniczych i wzrostem liczby porodów poza szpitalami, pytając o plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa rodzącym i finansowania opieki położniczej w szpitalach bez oddziałów ginekologicznych. Krytykuje przedstawianie tego zjawiska jako planowe działanie rządu.
Posłanka Marcelina Zawisza interweniuje w sprawie braku remontu drogi krajowej nr 43 na odcinku Rudniki-granica woj. opolskiego, wskazując na zagrożenie bezpieczeństwa pieszych, zwłaszcza dzieci. Pyta o postęp prac nad remontem, termin realizacji oraz możliwość skierowania środków na ten cel w roku 2026.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.
Projekt ustawy ma na celu powołanie Wojewódzkich Zespołów Koordynacji (WZK) do spraw polityki umiejętności. WZK mają wspierać województwa w realizacji zadań związanych z rozwojem umiejętności mieszkańców i promocją uczenia się przez całe życie, poprzez opiniowanie i rekomendowanie działań w zakresie strategii rozwoju województwa i polityk publicznych. Ustawa określa organizację, zadania, skład i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadzenie ustawy jest wymagane w ramach Krajowego Planu Odbudowy (KPO).
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o systemie oświaty oraz ustawę o finansowaniu zadań oświatowych. Sprawozdanie Komisji Edukacji i Nauki wnioskuje o uchwalenie projektu bez poprawek. Wnioski mniejszości zgłoszone przez posła M. Józefaciuka dotyczą wprowadzenia możliwości zróżnicowania opłat za dopuszczenie podręczników przez Ministra Edukacji i Wychowania, a także obniżenia tych opłat o co najmniej 50% dla podręczników przeznaczonych dla uczniów z niepełnosprawnościami, do nauczania języków mniejszości, języka regionalnego i przedmiotów zawodowych.