Interpelacja w sprawie opieki koordynowanej w podstawowej opiece zdrowotnej i refundacji produktów leczniczych
Data wpływu: 2024-12-17
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące uregulowania terminów płatności przez NFZ za badania w opiece koordynowanej oraz ewentualne zmiany w systemie refundacji leków, w tym stawek i okresu kontroli. Wyraża zaniepokojenie problemami finansowymi placówek POZ i proponuje rozwiązania usprawniające system opieki zdrowotnej.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie opieki koordynowanej w podstawowej opiece zdrowotnej i refundacji produktów leczniczych Interpelacja nr 7028 do ministra zdrowia w sprawie opieki koordynowanej w podstawowej opiece zdrowotnej i refundacji produktów leczniczych Zgłaszający: Katarzyna Ueberhan Data wpływu: 17-12-2024 Szanowna Pani Ministro, opieka koordynowana w podstawowej opiece zdrowotnej od 2 lat realnie zwiększa dostępność do świadczeń zdrowotnych i przyspiesza wykrywalność chorób, w tym nowotworów.
Pacjenci, korzystając z opieki koordynowanej, omijają kolejkę u specjalisty, ponieważ to lekarz POZ wysyła ich na niezbędne badania do specjalisty, z którym ma zawartą umowę. POZ płaci specjaliście, a NFZ zwraca ten koszt POZ-towi. Zdarza się, że proces skierowania na badanie, wykrycia nowotworu i wycięcia go trwa zaledwie miesiąc. System ten ze względu na krótki okres funkcjonowania wymaga dalszych udoskonaleń. Jego rozwinięcie umożliwi kontynuowanie efektywnego modelu wykrywania i leczenia chorób. Pierwszym aspektem jest nierównomierność zapotrzebowania na badania w ciągu roku.
Największym problemem dla placówek POZ jest przełom roku ze względu na sytuację, w której zlecone badania w ostatnich miesiącach roku pacjenci decydują się realizować w styczniu. Prowadzi to do powstawania nadwykonań, za które placówki POZ nie otrzymują terminowych wpłat ze strony NFZ. W tej sytuacji placówka POZ musi opłacić specjalistę, z którym ma zawartą umowę i czekać nawet pół roku na zwrot kosztów, co zaburza jej poprawne funkcjonowanie. Jeśli placówki POZ nie zapłacą w terminie specjalistom, grozi to scenariuszem, w którym ci specjaliście zerwą umowę i przejdą do sektora prywatnego.
Obecne przepisy nie regulują terminów, w którym NFZ musi zapłacić placówce POZ za zlecenia realizowane w ramach opieki koordynowanej. W przypadku czwartego kwartału 2024 roku, spodziewana wypłata dla placówek POZ ze strony NFZ nastąpi dopiero w marcu 2025 roku. Placówki POZ najczęściej przyjmują dwa razy więcej pacjentów w ramach opieki koordynowanej, niż wynika to z kontraktów z NFZ. Ta sytuacja i tak jest korzystna dla NFZ, ponieważ koszt badania i leczenia w ramach opieki koordynowanej POZ jest niższy niż w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej. Opłacenie nadwykonań placówkom POZ jest z tego powodu zasadne.
Badania w AOS są też przedmiotem wielu nadużyć. Lekarze pracujący w AOS i prowadzący gabinety prywatne często sami sobie zlecają więcej badań, aby po prostu więcej na nich zarobić. To wydłuża kolejki i obniża ilość dostępnych środków na badania. Odpowiednim rozwiązaniem jest model niderlandzki, gdzie lekarze pracujący w szpitalach mają zakaz prowadzenia prywatnych gabinetów lekarskich. Drugim ważnym aspektem funkcjonowania POZ jest refundacja na podstawie charakterystyki produktu leczniczego, która wprowadzona została w 2014 roku. W obecnym systemie lekarz musi sprawdzić, czy przypadek pacjenta kwalifikuje się do refundacji leku.
Problem jednak pojawia się, gdy w przypadku danego leku istnieje tylko kilka wariantów refundacji na liście, a choroba spoza listy wskazań oznacza brak refundacji. Lekarzom często ciężko jest przyporządkować przypadek pacjenta do przypadku z listy, ponieważ wiele chorób objawia się inaczej u każdego pacjenta, stąd wskazują przypadek najbliższy do występującego u pacjenta. Ten mechanizm jest po prostu niepotrzebny i prowadzi do absurdalnych sytuacji nakładania kar na lekarza POZ za nieodpowiednią diagnozę i wybór zbyt wysokiej stawki refundacji.
Odpowiednim rozwiązaniem byłoby wprowadzenie stałej stawki refundacji na poziomie 30%, ponieważ lekarze i tak nie przepiszą danego leku, jeśli nie uznają tego za zasadne, tj. po stwierdzeniu danej choroby u pacjenta. Obecnie po nałożeniu kary placówka POZ musi zwrócić całkowity koszt leku i odsetki, mimo iż pacjent zapłacił tylko część, np. połowę kwoty za ten lek. W przypadku kontroli NFZ pobiera dokumenty kilkudziesięciu pacjentów i sprawdza, czy pacjent miał prawo skorzystać z refundacji danego leku.
Początkowo przepisy zakładały możliwość kontroli 5 lat wstecz, jednak te przepisy zostały zmienione za czasów poprzednich rządów, wydłużając ten okres do 10 lat. W związku z powyższym zwracam się do Pani Ministry z pytaniami i prośbą o przedstawienie informacji: Czy ministerstwo planuje zmianę przepisów dot. opieki koordynowanej, tak aby wprowadzić jasne terminy zapłaty przez NFZ za zlecone badania w placówkach POZ? W jaki sposób ministerstwo dalej chce rozwijać opiekę koordynowaną w POZ? Jak ministerstwo ocenia pomysł zakazu prowadzenia prywatnych gabinetów lekarskich przez lekarzy pracujących w publicznych szpitalach?
Posłowie pytają o brak wagonów przystosowanych dla osób niepełnosprawnych w pociągu relacji Poznań-Wiedeń, co utrudnia im podróż. Domagają się wyjaśnień, czy Ministerstwo Infrastruktury analizowało zgodność połączenia z przepisami o dostępności i czy planuje działania naprawcze.
Posłowie pytają o szczegóły porozumienia między MON a PZŁ, w szczególności o popularyzację obronności, udostępnianie strzelnic, projekty szkoleniowe, wsparcie MON dla PZŁ oraz planowane działania i koszty z tym związane. Kwestionują efektywność i koszty realizacji porozumienia.
Interpelacja dotyczy dalszych działań legislacyjnych Ministerstwa Infrastruktury po zawetowaniu przez prezydenta nowelizacji ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków, która miała na celu implementację dyrektywy UE 2020/2184. Poseł pyta o plany ministerstwa, harmonogram prac oraz działania mające na celu zapewnienie terminowej implementacji dyrektywy pomimo opóźnień.
Posłanka Ueberhan pyta ministra spraw zagranicznych o działania mające na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa i ochrony prawnej polskim obywatelom uczestniczącym w misji Global Sumud Flotilla do Strefy Gazy, wobec gróźb ze strony Izraela. Krytykuje dotychczasową reakcję MSZ jako niewystarczającą i domaga się stanowczego opowiedzenia się po stronie prawa międzynarodowego.
Posłanka pyta o obniżenie mnożnika lokalizacyjnego dla policjantów w Poznaniu i powiecie poznańskim, co stawia ich w gorszej sytuacji finansowej niż funkcjonariuszy w innych dużych miastach. Domaga się przywrócenia pierwotnej propozycji mnożnika 5% oraz uregulowania kwestii ryczałtów za dojazdy.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz w ustawie o aplikacji mObywatel. Głównym celem jest doprecyzowanie kodów procedur medycznych i chorób w dokumentacji, modyfikacja zasad dotyczących skierowań (szczególnie elektronicznych), wprowadzenie sankcji za niewywiązywanie się z obowiązku zgłaszania świadczeń do centralnej rejestracji i usprawnienie przekazywania informacji o spełnianiu kryteriów włączenia do programów zdrowotnych za pośrednictwem aplikacji mObywatel. Projekt ma na celu poprawę efektywności i transparentności w systemie opieki zdrowotnej. Wprowadzane poprawki dotyczą zarówno kwestii technicznych, jak i zasad finansowania świadczeń.