Interpelacja w sprawie przepisów dotyczących dodatku motywacyjnego wprowadzonego uchwałą nr 63 Rady Ministrów z dnia 19 czerwca 2024 r. w sprawie rządowego programu "Dofinansowanie wynagrodzeń pracowników jednostek wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej na lata 2024-2027" (M.P. 2024 poz. 504)

Szanowna Pani Minister!

Podczas jednego ze spotkań zostałam poinformowana, że pracownicy centrów obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych są różnie traktowani w zakresie dodatku motywacyjnego w zależności od regionu, w którym pracują. Jak wskazano, w większości województw dodatek motywacyjny dla pracowników centrów jest wypłacany, a w województwie lubuskim odmówiono przyznania dodatku pracownikom centrum obsługi placówek, wskazując, że nie należą oni do grupy osób uprawnionych.

Centra obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych są jednostkami powołanymi wyłącznie do obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych. Zatrudnieni są w nich pracownicy administracji i obsługi, a także specjaliści, tacy jak psychologowie, pedagodzy czy terapeuci. Jednostki te powstały najczęściej w wyniku reorganizacji dużych placówek i wyodrębnienia jednostki obsługującej. W praktyce dyrektor centrum pełni jednocześnie funkcję dyrektora placówek opiekuńczo-wychowawczych.

W ocenie osób, które się do mnie zgłosiły, obecna interpretacja przepisów prowadzi do nierównego traktowania pracowników wykonujących identyczne obowiązki na takich samych stanowiskach. W województwie lubuskim pracownicy zatrudnieni bezpośrednio w placówkach opiekuńczo-wychowawczych otrzymują dodatek motywacyjny, natomiast osoby zatrudnione w centrach obsługi placówek – mimo wykonywania tych samych zadań na rzecz tych samych placówek – są tego prawa pozbawione.

Jak wskazują, problem wynika z odmiennej interpretacji uchwały nr 63. Taka sytuacja budzi poczucie dyskryminacji i nierównego traktowania pracowników systemu pieczy zastępczej w zależności od województwa oraz formy organizacyjnej jednostki.

Co istotne, w województwie lubuskim pracownicy centrum z powiatu żarskiego skierowali pozew do sądu pracy i uzyskali korzystny wyrok, utrzymany w II instancji. Występowanie na drogę sądową (co z pewnością po pierwszym korzystnym wyroku będzie miało miejsce) powoduje jedynie generowanie dodatkowych kosztów postępowań sądowych oraz odsetek, które finalnie obciążają środki publiczne.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jakie jest stanowisko Pani Minister w sprawie prawa pracowników centrów obsługi placówek opiekuńczo-wychowawczych do dodatku motywacyjnego?

2. Czy Pani Minister mogłaby wskazać, czy katalog osób uprawnionych do dodatku motywacyjnego określony w uchwale nr 63 Rady Ministrów ma charakter otwarty, czy zamknięty?

3. Czy dopuszczalne jest różnicowanie prawa do dodatku wyłącznie ze względu na formę organizacyjną zatrudnienia?

4. Czy Pani Minister mogłaby przedstawić jednolitą interpretację przepisów, tak aby wyeliminować rozbieżności w stosowaniu prawa w różnych województwach?

Z wyrazami szacunku

Posłanka Katarzyna Osos