Interpelacja w sprawie statusu prawnego skuterów elektrycznych przeznaczonych dla osób z niepełnosprawnościami oraz zasad poruszania się nimi po drogach publicznych

Szanowny Panie Ministrze,

zwracam się z interpelacją w sprawie zasad poruszania się po drogach publicznych osób z niepełnosprawnościami korzystających z elektrycznych skuterów inwalidzkich oraz potrzeby zapewnienia jednoznacznej i jednolitej wykładni przepisów w tym zakresie.

Do mojego biura poselskiego zwróciła się osoba z niepełnosprawnością ruchową, która porusza się specjalistycznym skuterem elektrycznym przeznaczonym dla osób z niepełnosprawnościami. W trakcie jazdy drogą pozbawioną chodnika doszło do poważnego zdarzenia drogowego z udziałem samochodu osobowego. W toku czynności prowadzonych po zdarzeniu pojawiły się wątpliwości dotyczące tego, którą stroną drogi użytkownik takiego skutera powinien się poruszać.

Problem ten ma charakter szerszy i może dotyczyć wielu osób korzystających z elektrycznych urządzeń kompensujących ograniczenia w poruszaniu się.

Zgodnie z art. 2 pkt 48 ustawy Prawo o ruchu drogowym wózek inwalidzki jest pojazdem konstrukcyjnie przeznaczonym do poruszania się osoby z niepełnosprawnością, napędzanym siłą mięśni lub za pomocą silnika, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do prędkości pieszego. Jednocześnie art. 2 pkt 18 tej ustawy zalicza osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim do pieszych.

Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym pieszy powinien korzystać przede wszystkim z drogi dla pieszych lub drogi dla pieszych i rowerów, a w przypadku ich braku - z pobocza. Pieszy poruszający się poboczem lub jezdnią obowiązany jest iść lewą stroną drogi.

W praktyce powstają jednak wątpliwości, czy każdy elektryczny skuter przeznaczony dla osoby z niepełnosprawnością spełnia ustawową definicję wózka inwalidzkiego, w szczególności jak należy rozumieć ustawowe kryterium ograniczenia prędkości jazdy „do prędkości pieszego”. Brak jednoznaczności może prowadzić do odmiennego kwalifikowania podobnych urządzeń, a w konsekwencji do rozbieżności w ocenie praw i obowiązków ich użytkowników przez Policję, organy prowadzące postępowania oraz sądy.

Problem ma szczególne znaczenie na terenach wiejskich i w mniejszych miejscowościach, gdzie często brakuje chodników, a osoba z ograniczoną sprawnością ruchową jest zmuszona korzystać z pobocza lub jezdni.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Z poważaniem

Iwona Hartwich Posłanka na Sejm RR