Interpelacja nr 20720
Interpelacja w sprawie niejednoznaczności przepisów dotyczących wyznaczania współczynników wyrównawczych zużycia ciepła na ogrzewanie wynikających z położenia lokalu w bryle budynku (LAF)
Adresat: minister energii
Data wpływu: 2026-10-27
W skrócie
Posł Grzegorz Puda zwraca uwagę na brak jednoznacznych przepisów dotyczących wyznaczania współczynników wyrównawczych zużycia ciepła (LAF) w zależności od położenia lokalu w bryle budynku, co prowadzi do niejednorodnych praktyk rozliczeniowych i sporów finansowych. Posł proponuje wyjaśnienie, czy kryteria powinny opierać się na granicach osłony bilansowej, konstrukcji budynku czy systemie ogrzewania i rozliczeń.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie danych Sejmu RP · jak powstają opisy AI
Treść interpelacji
Szanowna Pani Minister!
Zwracam się z interpelacją dotyczącą niejednoznaczności przepisów regulujących zasady wyznaczania współczynników wyrównawczych zużycia ciepła na ogrzewanie wynikających z położenia lokalu w bryle budynku (LAF), stosowanych przy indywidualnym rozliczaniu kosztów ogrzewania lokali mieszkalnych.
Problem dotyczy w szczególności art. 45a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne oraz § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 grudnia 2021 r. w sprawie warunków ustalania technicznej możliwości i opłacalności zastosowania ciepłomierzy, podzielników kosztów ogrzewania i wodomierzy do pomiaru ciepłej wody użytkowej, warunków wyboru metody rozliczania kosztów zakupu ciepła oraz zakresu informacji zawartych w indywidualnych rozliczeniach (Dz. U. z 2021 r. poz. 2273).
Obowiązujące regulacje posługują się pojęciem „bryły budynku”, nie określając jednak jednoznacznie jego znaczenia ani kryteriów wyznaczania granic tej bryły na potrzeby obliczania współczynników wyrównawczych.
W szczególności nie rozstrzygają, czy decydujące znaczenie powinny mieć:
Brak jednoznacznych kryteriów powoduje istotne trudności interpretacyjne, zwłaszcza w przypadku budynków wielosegmentowych oraz zespołów budynków posiadających wspólne elementy konstrukcyjne lub instalacyjne.
Należy podkreślić, że problem nie dotyczy technicznych możliwości obliczania współczynników LAF ani wyboru konkretnego algorytmu obliczeniowego. Dotyczy natomiast ustalenia, dla jakiej grupy lokali współczynniki te powinny być wyznaczane oraz czy granice tej grupy muszą pokrywać się z granicami jednostki rozliczeniowej kosztów ogrzewania.
W zależności od przyjętej interpretacji przepisów te same uwarunkowania techniczne mogą prowadzić do odmiennych wartości współczynników wyrównawczych, wyboru różnych lokali referencyjnych oraz istotnych różnic w obciążeniach finansowych właścicieli lokali.
Skalę problemu ilustrują dwa przypadki występujące w praktyce inżynierskiej.
Przypadek I – budynek wielosegmentowy z niezależnymi źródłami ciepła
Zgodnie z dokumentacją projektową jeden budynek składa się z czterech ściśle przylegających do siebie segmentów, oddzielonych dylatacjami oraz przegrodami o konstrukcji pustak-wełna-pustak. Przegrody między segmentami nie mają kontaktu ze środowiskiem zewnętrznym, a po obu ich stronach znajdują się pomieszczenia ogrzewane do tej samej temperatury obliczeniowej wynoszącej 20°C. Jednocześnie każdy segment posiada własną kotłownię gazową, gazomierz, niezależną instalację centralnego ogrzewania oraz odrębny system rozliczania kosztów ogrzewania.
W opisanej sytuacji możliwe są trzy odmienne sposoby postępowania.
Wariant pierwszy – odrębne wyznaczanie współczynników LAF i odrębne rozliczanie kosztów dla każdego segmentu. Każdy segment na potrzeby wyznaczania współczynników wyrównawczych traktowany jest jako osobna bryła. Dla każdego segmentu przyjmuje się odrębny lokal referencyjny, a koszty ogrzewania rozliczane są wyłącznie pomiędzy lokalami danego segmentu. Rozwiązanie to zachowuje niezależność źródeł ciepła i dotychczasowych jednostek rozliczeniowych, jednak nie prowadzi do wyrównania różnic wynikających z odmiennego położenia cieplnego segmentów skrajnych i środkowych.
Wariant drugi – wspólne wyznaczanie współczynników LAF i wspólne rozliczanie kosztów dla całego budynku. Cztery segmenty traktowane są jako jedna bryła, której granice wyznacza zewnętrzna osłona bilansowa strefy ogrzewanej. Współczynniki LAF wyznaczane są łącznie dla wszystkich lokali, przy zastosowaniu jednego wspólnego lokalu referencyjnego. Równocześnie koszty ogrzewania wszystkich segmentów, pomimo istnienia czterech niezależnych kotłowni, zostają objęte jednym wspólnym rozliczeniem. Takie rozwiązanie umożliwia uwzględnienie różnic wynikających z położenia segmentów w całej bryle, ale prowadzi do redystrybucji kosztów pomiędzy mieszkańcami segmentów posiadających odrębne źródła ciepła i instalacje grzewcze.
Wariant trzeci – wspólne wyznaczanie współczynników LAF przy zachowaniu odrębnych rozliczeń segmentów. Współczynniki wyrównawcze wyznaczane są dla całej bryły budynku, z jednym wspólnym lokalem referencyjnym, natomiast koszty ogrzewania pozostają rozliczane odrębnie w ramach poszczególnych segmentów. Rozwiązanie to zachowuje niezależność finansową poszczególnych kotłowni, lecz nie zapewnia pełnego wyrównania różnic kosztów ogrzewania pomiędzy segmentami skrajnymi i środkowymi.
Każdy z przedstawionych wariantów opiera się na innym rozumieniu relacji pomiędzy pojęciem „bryły budynku”, rzeczywistymi uwarunkowaniami cieplnymi a organizacją systemu ogrzewania i rozliczeń.
Przypadek II – zespół przestrzennie oddzielonych budynków mieszkalnych połączonych wspólną kondygnacją podziemną
Drugi przypadek dotyczy kompleksu mieszkalnego, w którym kilka przestrzennie oddzielonych budynków połączonych jest wspólną kondygnacją podziemną, obejmującą nieogrzewany garaż oraz komórki lokatorskie. Poszczególne budynki mieszkalne nie stykają się ze sobą, są rozdzielone środowiskiem zewnętrznym i posiadają odrębne osłony bilansowe. Wspólna kondygnacja podziemna łączy je konstrukcyjnie, lecz pozostaje poza osłonami bilansowymi części mieszkalnych. Jednocześnie cały kompleks zasilany jest z jednej kotłowni poprzez wspólną instalację centralnego ogrzewania.
Również w tym przypadku możliwe są dwa odmienne sposoby interpretacji przepisów.
Wariant pierwszy – traktowanie całego kompleksu jako jednej bryły. Podstawą takiego podejścia jest konstrukcyjne połączenie obiektu wspólną kondygnacją podziemną oraz istnienie jednego źródła ciepła i wspólnej instalacji grzewczej. Współczynniki LAF wyznaczane są łącznie dla wszystkich lokali kompleksu, przy zastosowaniu jednego wspólnego lokalu referencyjnego. W konsekwencji lokal referencyjny dla mieszkań znajdujących się w jednym budynku może być zlokalizowany w innym, przestrzennie oddalonym budynku, pomimo braku wspólnych przegród pomiędzy ogrzewanymi częściami mieszkalnymi.
Wariant drugi – odrębne wyznaczanie współczynników LAF dla każdej bryły nadziemnej. Podstawą tego podejścia jest przyjęcie rzeczywistych granic osłon bilansowych poszczególnych brył mieszkalnych jako kryterium wyznaczania grup lokali objętych wspólnym zestawem współczynników LAF. Dla każdej bryły nadziemnej wyznaczany jest odrębny lokal referencyjny, pomimo wspólnego źródła ciepła i wspólnej instalacji centralnego ogrzewania.
Rozwiązanie to uwzględnia fizyczną odrębność ogrzewanych części mieszkalnych, jednak rodzi pytanie o jego zgodność z przepisami w sytuacji, gdy cały kompleks stanowi konstrukcyjnie połączony obiekt z jednym systemem ogrzewania.
Konieczność jednoznacznej wykładni przepisów
Przedstawione przypadki wskazują, że granice osłon bilansowych, granice konstrukcyjne obiektów oraz granice jednostek rozliczeniowych nie zawsze są ze sobą tożsame. W praktyce prowadzi to do zasadniczego pytania, czy przy wyznaczaniu współczynników LAF nadrzędne znaczenie mają fizyczne uwarunkowania cieplne lokali, konstrukcyjna integralność obiektu, czy też sposób organizacji dostawy ciepła i rozliczania kosztów. Należy przy tym odróżnić uprawnienie właściciela lub zarządcy budynku do wyboru metody rozliczania kosztów ogrzewania od obowiązku przestrzegania wymagań wynikających z przepisów prawa. Swoboda wyboru metody rozliczeń nie musi bowiem oznaczać dowolności w ustalaniu granic grup lokali, dla których wyznacza się współczynniki wyrównawcze. Niejednoznaczność obowiązujących regulacji może prowadzić do rozbieżnych praktyk rozliczeniowych, sporów pomiędzy właścicielami lokali a zarządcami nieruchomości oraz nierównego rozkładu obciążeń finansowych w budynkach o porównywalnych uwarunkowaniach technicznych.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:
Zwracam się o udzielenie odpowiedzi odnoszącej się odrębnie do obu przedstawionych przypadków oraz poszczególnych wariantów postępowania, ze wskazaniem konkretnych podstaw prawnych uzasadniających przyjętą interpretację.
Przedmiotem interpelacji nie jest uzyskanie rekomendacji dotyczącej wyboru metody obliczeniowej ani rozstrzygnięcie indywidualnego sporu pomiędzy właścicielami lokali. Celem jest wyjaśnienie zakresu obowiązujących wymagań prawnych, w szczególności ustalenie, czy sposób wyznaczania granic grup lokali objętych współczynnikami LAF wynika z obiektywnych kryteriów technicznych i prawnych, czy pozostaje w zakresie decyzji właściciela lub zarządcy budynku.
Jednoznaczne stanowisko ministerstwa w tej sprawie ma istotne znaczenie dla zapewnienia jednolitej praktyki stosowania przepisów, przejrzystości zasad rozliczania kosztów ogrzewania oraz ochrony interesów finansowych właścicieli lokali.
Inne interpelacje: Grzegorz Puda
- Interpelacja w sprawie liczby wniosków o przyznanie zasiłku celowego w wysokości 8000 zł dla osób poszkodowanych w powodzi we wrześniu 2024 r., liczby decyzji…
15.10.2026 · nr 20434 · minister spraw wewnętrznych i administracji
- Interpelacja w sprawie niejasności prawnych dotyczących hodowli pszczół, prowadzenia rejestrów linii hodowlanych, obrotu materiałem hodowlanym oraz nadzoru nad…
06.10.2026 · nr 20234 · minister rolnictwa i rozwoju wsi
- Interpelacja w sprawie nowych zasad żywienia dzieci w przedszkolach i szkołach oraz ich wpływu na zdrowie, rozwój i samopoczucie dzieci
06.10.2026 · nr 20233 · minister zdrowia
- Interpelacja w sprawie kontroli Krajowej Administracji Skarbowej podczas dożynek i nakładania mandatów na osoby oraz organizacje społeczne zaangażowane w…
06.10.2026 · nr 20232 · minister finansów i gospodarki
- Interpelacja w sprawie kontynuacji i rozwoju Funduszu Dróg Samorządowych oraz zasad finansowania programu wsparcia lokalnej infrastruktury drogowej
03.09.2026 · nr 19608 · minister infrastruktury
Czym jest interpelacja? · Najnowsze interpelacje · Tematy interpelacji