Interpelacja w sprawie pełnego dostępu do leczenia, diagnostyki i poradnictwa HIV także dla osób nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego
Data wpływu: 2024-10-09
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Katarzyna Osos pyta Ministerstwo Zdrowia o możliwość zapewnienia pełnego dostępu do leczenia, diagnostyki i poradnictwa HIV dla osób nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego, argumentując to koniecznością zmniejszenia prewalencji HIV i niespójnością obecnych przepisów. Pyta, czy ministerstwo rozważy takie rozwiązanie i jakie przeszkody stoją na jego drodze.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie pełnego dostępu do leczenia, diagnostyki i poradnictwa HIV także dla osób nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego Interpelacja nr 5343 do ministra zdrowia w sprawie pełnego dostępu do leczenia, diagnostyki i poradnictwa HIV także dla osób nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego Zgłaszający: Katarzyna Osos Data wpływu: 09-10-2024 Szanowna Pani Minister!
Zwrócono się do mnie z prośbą o wskazanie Pani Minister potrzeby podjęcia prac nad przygotowaniem i wprowadzeniem regulacji prawnych, które umożliwiłyby korzystanie z szeroko rozumianego - pełnego - poradnictwa lekarskiego, diagnostyki i leczenia antyretrowirusowego HIV w Polsce także osobom nieposiadającym ubezpieczenia zdrowotnego/prawa do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, ze wskazaniem określonego źródła finansowania świadczeń dla tej grupy pacjentów (np. z budżetu państwa).
Jak argumentowano, jeszcze kilka lat temu funkcjonował w naszym kraju system bezpłatnego dostępu do poradnictwa lekarskiego i szeroko rozumianego lecznictwa antyretrowirusowego (zakażenia HIV, które jest zakażeniem przewlekłym), niezależnego od posiadania w danym czasie ubezpieczenia zdrowotnego. Jednakże za sprawą przepisów wprowadzonych przez poprzedni rząd, dziś, aby uzyskać receptę lekarską na leki ARV, która następnie umożliwia ich odbiór, konieczne jest posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego lub prawa do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych.
Tymczasem w praktyce występuje wiele możliwych sytuacji życiowych, w których można "wypaść" z takiego ubezpieczenia/prawa - np. wydłużająca się choroba, trwająca po zakończeniu zatrudnienia w okresie oczekiwania na wydanie odpowiednich decyzji zasiłkowych lub świadczeniowych przez ZUS, utrata statusu osoby bezrobotnej w urzędzie pracy, stany bezradności życiowej, uzależnień, praca "na czarno", nie w pełni uregulowana sytuacja prawna części obcokrajowców, zakażonych HIV, przebywających w Polsce itd.
Warto nadmienić, że prawo do bezpłatnych świadczeń zdrowotnych, finansowanych z budżetu państwa - niezależnie od posiadania przez daną osobę ubezpieczenia zdrowotnego – słusznie zachowało kilka grup pacjentów. Są to m.in. osoby narażone lub chore na czerwonkę i kilka innych ostrych chorób zakaźnych. Jak mi wskazano, objęcie wszystkich osób zakażonych HIV możliwością dobrowolnego korzystania z bezpłatnych świadczeń zdrowotnych w ramach leczenia i poradnictwa antyretrowirusowego byłoby działaniem sprzyjającym zmniejszeniu prewalencji (zakaźności) HIV w naszym kraju.
Obecnie dochodzi do patowej sytuacji, w której z jednej strony prawo karne w Polsce przewiduje wobec osób zakażonych HIV (niespotykane w większości innych krajów Europy) wysokie potencjalne kary za "narażanie na zakażenie", natomiast z drugiej strony leczenie HIV jest ściśle zależne od posiadania lub nieposiadania ubezpieczenia zdrowotnego/prawa do bezpłatnych świadczeń. Mając na uwadze powyższe uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jak Pani Minister ustosunkuje się do przedstawionej kwestii? Czy ministerstwo przeanalizuje wskazane rozwiązanie?
Co ewentualnie stoi na przeszkodzie wprowadzeniu pełnego dostępu do leczenia, diagnostyki i poradnictwa HIV także dla osób nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego? Z wyrazami szacunku Posłanka Katarzyna Osos
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na pogarszającą się sytuację finansową przewoźników drogowych z powodu podwyżki podatków, opłat e-TOLL i kryzysu paliwowego, pytając o planowane działania rządu wspierające ten sektor i analizy wpływu obciążeń na branżę i ceny. Pyta, czy rząd planuje ulgi podatkowe i zmiany w systemie e-TOLL.
Posłanka Osos pyta ministra klimatu i środowiska o działania podejmowane w związku ze wzrostem populacji szopa pracza w Polsce, uznanego za inwazyjny gatunek obcy. Pyta o kontrolę, analizę, rezultaty dotychczasowych działań zaradczych oraz planowane przyszłe kroki ministerstwa w tym obszarze.
Posłanka Osos pyta ministerstwo o problem praktyczny wynikający z zamkniętego katalogu przesłanek z art. 95 ust. 3a ustawy o pieczy zastępczej, który ogranicza możliwość przyjęcia dzieci ponad limit w placówkach, nawet gdy realnie są w nich wolne miejsca (np. z powodu hospitalizacji). Interpelacja dotyczy analiz i planowanych zmian legislacyjnych w celu zwiększenia elastyczności przepisów.
Posłanka Katarzyna Osos zwraca uwagę na brak jasnych regulacji prawnych dotyczących podawania leków dzieciom w pieczy zastępczej przez osoby niebędące opiekunami prawnymi ani personelem medycznym, co stwarza ryzyko prawne dla opiekunów. Pyta o działania ministerstwa w celu uregulowania tej kwestii i zapewnienia ochrony prawnej osobom działającym w interesie dziecka.
Posłanka Katarzyna Osos wyraża zaniepokojenie brakiem wystarczającego wsparcia dla kuratorów sądowych narażonych na niebezpieczne sytuacje podczas wykonywania obowiązków służbowych. Pyta ministra sprawiedliwości o działania mające na celu poprawę bezpieczeństwa kuratorów oraz o plany wprowadzenia szkoleń i wsparcia psychologicznego.
Projekt uchwały dotyczy działań mających na celu zapewnienie, że Trybunał Konstytucyjny spełnia wymogi sądu ustanowionego na mocy prawa, niezawisłego i bezstronnego. Komisja Sprawiedliwości i Praw Człowieka, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, wnosi o odrzucenie projektu uchwały. Inicjatywa ustawodawcza związana jest z postulatami niezależności i bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Proponowane odrzucenie sugeruje brak zgody na interwencję w obecny stan prawny lub sposób funkcjonowania TK.
Druk sejmowy nr 2334 dotyczy zgłoszenia kandydatury Pana Artura Kotowskiego na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Pan Kotowski jest profesorem nauk prawnych, specjalistą w dziedzinie prawa publicznego i teorii prawa, z bogatym dorobkiem naukowym i doświadczeniem w praktyce prawniczej. Wnioskodawcy, grupa posłów Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość, argumentują, że jego wykształcenie, wiedza i doświadczenie czynią go bardzo dobrym kandydatem na to stanowisko. Kandydaturę popiera szereg posłów z Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość.
Sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczy rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk nr 2291). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu na posiedzeniu wnioskuje o uchwalenie projektu ustawy przez Sejm bez poprawek. Projekt ten ma na celu deregulację w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki, jednak szczegółowe zmiany nie są w tym sprawozdaniu wymienione.
Przedstawiony dokument to pismo Marszałka Senatu do Marszałka Sejmu, informujące o uchwałach podjętych przez Senat w dniu 4 marca 2026 r. Dotyczą one szeregu ustaw, w tym ustawy o niekaraniu obywateli RP walczących na Ukrainie, zmian w ustawach o obrocie towarami strategicznymi, CEIDG, ochronie zabytków, prawie oświatowym, inwestycjach przeciwpowodziowych, prawie energetycznym oraz wykonywaniu mandatu posła i senatora. Pismo sygnalizuje potencjalną konieczność zmian redakcyjnych i systematyzacyjnych w związku z przyjęciem poprawek Senatu, aby zachować spójność numeracji i odesłań w aktach prawnych.
Dokument przedstawia listę ustaw przekazanych przez Senat do Sejmu po 53. posiedzeniu. Ustawy te obejmują zmiany w różnych obszarach prawa, m.in. niekaralności obywateli walczących na Ukrainie, obrotu towarami strategicznymi, ewidencji działalności gospodarczej, ochrony zabytków, prawa oświatowego, inwestycji przeciwpowodziowych, prawa energetycznego oraz wykonywania mandatu posła i senatora. Przyjęcie poprawek Senatu może wiązać się z koniecznością korekt redakcyjnych i numeracyjnych w ustawach.