Interpelacja w sprawie braku skoordynowanej polityki państwa w zakresie wdrażania dyrektyw środowiskowych oraz niejasnych wytycznych dla sektora wodno-kanalizacyjnego
Data wpływu: 2025-05-21
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Piątkowski pyta o brak skoordynowanej polityki państwa we wdrażaniu dyrektyw środowiskowych w sektorze wodno-kanalizacyjnym i niejasne wytyczne dla samorządów i przedsiębiorstw wodociągowych. Wyraża obawę o brak spójnej strategii, niedostateczne informowanie i rozproszenie kompetencji, co może prowadzić do naruszenia obowiązków unijnych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie braku skoordynowanej polityki państwa w zakresie wdrażania dyrektyw środowiskowych oraz niejasnych wytycznych dla sektora wodno-kanalizacyjnego Interpelacja nr 9937 do ministra klimatu i środowiska w sprawie braku skoordynowanej polityki państwa w zakresie wdrażania dyrektyw środowiskowych oraz niejasnych wytycznych dla sektora wodno-kanalizacyjnego Zgłaszający: Krzysztof Piątkowski Data wpływu: 21-05-2025 Szanowna Pani Minister, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym oraz unijnym zobowiązaniem Polski sektor gospodarki wodno-kanalizacyjnej powinien realizować liczne zadania wynikające z Ramowej Dyrektywy Wodnej, nowej dyrektywy ściekowej oraz dyrektywy w sprawie jakości wody do spożycia.
Niestety, jak wskazują eksperci, praktycy oraz samorządy, w Polsce brakuje jasnych, przejrzystych wytycznych, które pozwalałyby gminom i przedsiębiorstwom wodociągowym na przygotowanie się do tych obowiązków. Pomimo licznych działań realizowanych w ramach Ministerstwa Klimatu i Środowiska, m.in. przez Departament Realizacji Projektów Środowiskowych, Departament Funduszy Europejskich czy Departament Adaptacji do Zmian Klimatu i Polityki Miejskiej, środowisko branżowe zgodnie podkreśla brak jednej spójnej strategii, niedostateczne informowanie oraz rozproszenie kompetencji pomiędzy resortami.
W konsekwencji inwestycje są realizowane punktowo, niespójnie, a wiele jednostek samorządu terytorialnego oraz firm wod-kan nie posiada jasności, jakie cele i standardy są wymagane. Dodatkowo, wciąż nie został wdrożony w Polsce system rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP), który ma kluczowe znaczenie dla finansowania oczyszczania mikrozanieczyszczeń. Zgłaszany jest również problem braku możliwości realnego wpływu gmin i przedsiębiorstw wodociągowych na decyzje dotyczące inwestycji powstających na terenach ujęć wody.
Choć jednostki te odpowiadają za zaopatrzenie mieszkańców w wodę, nie są traktowane jako strona w postępowaniach dotyczących decyzji środowiskowych czy pozwoleń wodnoprawnych. Może to prowadzić do powstania obiektów zagrażających jakości wód ujmowanych. W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy ministerstwo planuje przygotowanie kompleksowych wytycznych dla wdrażania dyrektywy ściekowej oraz dyrektywy w sprawie wody do picia – osobno dla samorządów i przedsiębiorstw wodociągowych? 2.
Czy ministerstwo uznaje, że obecny stan braku jednoznacznych regulacji i poradników może prowadzić do naruszenia obowiązków unijnych przez Polskę i skutkować karami finansowymi? 3. Jakie działania podejmuje ministerstwo w zakresie koordynacji z Ministerstwem Infrastruktury, Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej oraz Ministerstwem Zdrowia, by uniknąć rozproszenia kompetencji i zapewnić spójną politykę wodną? 4. Czy ministerstwo planuje opracowanie i publikację tzw. podręcznika dobrych praktyk dla wdrażania przepisów środowiskowych w sektorze wod-kan? 5.
Jakie są aktualne działania ministerstwa w zakresie wsparcia samorządów i przedsiębiorstw w dostosowaniu się do wymogów czwartego stopnia oczyszczania ścieków oraz zapewnienia samowystarczalności energetycznej oczyszczalni? 6. Czy ministerstwo zgadza się z tym, że obecnie sektor wodno-kanalizacyjny jest pozostawiony bez wystarczającej opieki ze strony państwa, a jego potrzeby nie mają wyraźnego „opiekuna systemowego”? Z poważaniem Krzysztof Piątkowski Poseł na Sejm RP
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych ustawach, mające na celu dostosowanie prawa polskiego do dyrektyw unijnych w zakresie bezpieczeństwa wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Najważniejsze zmiany obejmują szczegółowe regulacje dotyczące ocen ryzyka w obszarach zasilania ujęć wody i w systemach zaopatrzenia w wodę, obowiązki informacyjne dostawców wody i właścicieli budynków/węzłów ciepłej wody, oraz monitorowanie jakości wody pod kątem bakterii Legionella i ołowiu. Nowe przepisy wprowadzają również możliwość nieodpłatnego udostępniania wody w lokalach gastronomicznych. Celem zmian jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego poprzez zapobieganie zanieczyszczeniom wody i minimalizację ryzyka związanego z jej spożyciem.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie zasad odpowiedzialności zarządców lasów i parków narodowych za wypadki powstałe na skutek zjawisk naturalnych. Ustawa ma na celu usunięcie niejasności prawnych, które skutkują obciążaniem zarządców odpowiedzialnością za zdarzenia losowe, co prowadzi do nadmiernego usuwania drzew martwych i biocenotycznych. Projekt wprowadza obowiązki informacyjne dla zarządców oraz obowiązek zachowania należytej staranności dla użytkowników, odchodząc od odpowiedzialności za skutki działania sił natury, o ile zarządca spełni obowiązki informacyjne. Zmiany mają zwiększyć pewność prawa, wzmocnić transparentność zasad korzystania z terenów leśnych i parków narodowych, poprawić bezpieczeństwo i świadomość odwiedzających przy jednoczesnym utrzymaniu powszechnego dostępu.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o utworzeniu Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry i wnosi o ponowne rozpatrzenie jej przez Sejm. Prezydent motywuje swoją decyzję wątpliwościami co do racjonalności i zrównoważonego charakteru ochrony przyrody w kontekście potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa gospodarczego państwa i interesów obywateli. Wątpliwości dotyczą zarówno samego utworzenia parku, jak i wprowadzanych zmian w ustawie o ochronie przyrody, w szczególności w odniesieniu do inwestycji związanych z żeglugą śródlądową i obronnością państwa. Podkreśla się brak pogłębionych analiz przyrodniczych i gospodarczych oraz pominięcie konsultacji publicznych.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz niektórych innych ustawach. Zmiany dotyczą m.in. procedur związanych z wydawaniem pozwoleń na prace przy zabytkach, zasad usuwania drzew i krzewów w ich otoczeniu, a także zgłoszeń prac budowlanych dotyczących zabytków. Celem nowelizacji jest doprecyzowanie przepisów i usprawnienie procesu ochrony zabytków, uwzględniając jednocześnie aspekty środowiskowe i administracyjne. Wprowadzane poprawki dotyczą również terminów rozpatrywania spraw oraz zakresu wymaganych zgłoszeń w odniesieniu do obiektów o szczególnym znaczeniu dla dziedzictwa.
Projekt ustawy zakłada utworzenie Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry z siedzibą w Gryfinie od 11 listopada 2025 roku. Ustawa wprowadza zmiany w ustawie o ochronie przyrody, definiując m.in. "kulturowy połów ryb" oraz umożliwiając wykonywanie zadań z zakresu utrzymania śródlądowych dróg wodnych przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie na terenie Parku. Określa również zasady finansowania Parku, limit wydatków budżetowych na lata 2025-2034 oraz powołanie osoby pełniącej obowiązki dyrektora Parku.