Interpelacja w sprawie wsparcia finansowego zawodników trójboju siłowego, w tym sportowców niezrzeszonych oraz kategorii masters 60+

Szanowny Panie Ministrze,

w związku z docierającymi do mnie sygnałami ze środowiska sportowego zwracam się do Pana Ministra z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie sytuacji zawodników trójboju siłowego – dyscypliny nieolimpijskiej – którzy osiągają wysokie wyniki sportowe na poziomie krajowym i międzynarodowym, a mimo to pozostają poza realnym systemem wsparcia finansowego.

Z przekazywanych informacji wynika, że znacząca grupa sportowców startujących w mistrzostwach Polski, Europy, świata oraz w pucharach świata nie jest zrzeszona w klubach sportowych. Przyczyny takiego stanu rzeczy są różne – brak klubu w danym regionie, trudności organizacyjne, ograniczona liczba podmiotów prowadzących szkolenie w tej dyscyplinie czy brak możliwości kontynuowania współpracy. Niezależnie jednak od tych okoliczności ci zawodnicy kwalifikują się do imprez mistrzowskich, reprezentują Polskę na arenie międzynarodowej oraz zdobywają medale i tytuły mistrzowskie, często finansując starty, przejazdy i zakwaterowanie z własnych środków.

Szczególnego podkreślenia wymaga sytuacja zawodników w kategoriach wiekowych masters, w tym osób powyżej 60. roku życia. W trójboju siłowym funkcjonują oficjalne mistrzostwa świata i Europy w tych kategoriach, a polscy zawodnicy odnoszą w nich znaczące sukcesy. Mimo to nie istnieją dedykowane mechanizmy wsparcia dla tej grupy sportowców, a obowiązujące rozwiązania systemowe koncentrują się głównie na młodszych zawodnikach oraz dyscyplinach olimpijskich.

Docierają do mnie również informacje o zawodniczce z województwa warmińsko-mazurskiego, osiągającej sukcesy na poziomie mistrzostw świata w kategorii 60+, która – nie mając dostępu do systemowego wsparcia sportowego – była zmuszona korzystać z programu „Senior+“. Program ten pełni niezwykle istotną funkcję społeczną i aktywizacyjną, jednak jego charakter nie jest ukierunkowany na wspieranie sportu wyczynowego przez jednostki niezrzeszone ani reprezentowania Rzeczypospolitej Polskiej w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym. Sytuacja ta wskazuje na wyraźną lukę systemową – brak adekwatnych instrumentów wsparcia dla sportowców kategorii masters, mimo ich realnych osiągnięć sportowych i promowania kraju na arenie międzynarodowej.

Środowisko trójboju siłowego sygnalizuje także problem ograniczonego uznania jednej federacji międzynarodowej jako podstawy do finansowania startów i przygotowań. W praktyce oznacza to, że zawodnicy odnoszący sukcesy w innych federacjach – często licznych i aktywnych organizacyjnie – nie mają dostępu do wsparcia, mimo że reprezentują Polskę i zdobywają tytuły mistrzowskie.

W mojej ocenie szczególnej analizy wymaga kwestia braku mechanizmów wsparcia dla sportowców niezrzeszonych w klubach sportowych. Obecny system finansowania w znacznej mierze opiera się na strukturach klubowych i związkowych, co powoduje, że zawodnicy osiągający wysoki poziom sportowy, lecz funkcjonujący poza formalnymi strukturami, pozostają poza systemem pomocy wyłącznie z przyczyn formalnych, a nie sportowych.

W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Uważam, że osiągnięcia sportowe – niezależnie od wieku zawodnika, przynależności klubowej czy statusu olimpijskiego dyscypliny – powinny być traktowane jako wartość promująca Rzeczpospolitą Polską i zasługująca na adekwatne wsparcie ze strony państwa. Sport wyczynowy w kategoriach masters jest nie tylko przykładem aktywności i długofalowej dbałości o zdrowie, ale również realnym elementem międzynarodowej promocji Polski.

Liczę na wnikliwe przeanalizowanie przedstawionych kwestii oraz rozważenie działań systemowych, które zapewnią bardziej sprawiedliwy i przejrzysty dostęp do wsparcia dla wszystkich sportowców osiągających wysokie wyniki, niezależnie od ich wieku i statusu organizacyjnego.

Z poważaniem

Paweł Papke Poseł na Sejm RP