Ratownictwo medyczne: interpelacje poselskie

**Executive Summary: Wyzwania i perspektywy reformy Państwowego Ratownictwa Medycznego w Sejmie RP**

Sejm RP intensywnie dyskutuje nad stanem **Państwowego Ratownictwa Medycznego (PRM)**, gdzie głównym problemem są **systemowe opóźnienia w udzielaniu pomocy oraz brak spójności procedur**, szczególnie w obszarze transportu międzyszpitalnego pacjentów w stanach nagłych. Interpelacje poselskie, w tym **nr 18133 z 30 czerwca 2026 r.** (Marcin Gwóźdź), podkreślają tragiczne konsekwencje tych luk – jak w przypadku śmierci pacjentki z powodu nieefektywnego przepływu informacji i opóźnień w dostępie do specjalistycznej opieki. Krytykowane są zarówno **brak klarownych protokołów współpracy między jednostkami ratownictwa a szpitalami**, jak i **niedostateczna koordynacja logistyczna**, co prowadzi do nadmiernych czasów oczekiwania na transporty medyczne.

W odpowiedzi na te wyzwania **posłowie i eksperci wskazują na konieczność kompleksowej reformy**, obejmującej m.in. **zmiany w ustawie o Państwowym Ratownictwie Medycznym**, które mogłyby wprowadzić:

- **cyfryzację i automatyzację systemu zarządzania transportem pacjentów** (np. przez wdrożenie centralnej platformy monitorującej dostępność środków transportowych i miejsc w szpitalach),

- **wzmocnienie odpowiedzialności regionalnych koordynatorów PRM** za efektywność łańcucha opieki,

- **szybsze procedury decyzyjne** w przypadku pacjentów wymagających pilnej interwencji, w tym **ustalenie maksymalnych czasów oczekiwania na transport** na poziomie prawnym,

- **poszerzenie kompetencji ratowników medycznych** w zakresie podejmowania decyzji o kierunkach transportu, przy jednoczesnym zapewnieniu lepszego dostępu do danych medycznych pacjentów.

Obawy posłów koncentrują się przede wszystkim na **braku skutecznego nadzoru** nad działaniem PRM oraz **niedostatecznej komunikacji między podmiotami systemu**. W interpelacjach podkreśla się również **niedofinansowanie infrastruktury ratowniczej** (np. brak wystarczającej liczby karetek specjalistycznych) oraz **konflikty kompetencyjne** między ministerstwem zdrowia, wojewódzkimi jednostkami ratownictwa a szpitalami. Posłowie domagają się również **transparentnego monitoringu wskaźników efektywności** (np. średni czas reakcji, udzielonej pomocy i transportu) oraz **kar dla jednostek odpowiedzialnych za opóźnienia**. W dyskusji nad przyszłymi zmianami kluczowe będą **równowaga między decentralizacją a centralnym sterowaniem systemem** oraz **zabezpieczenie finansowe reformy**, aby zapobiec powtarzającym się kryzysom w dostępie do ratownictwa medycznego.